Αν η ζωή είναι μια διαρκής παράσταση με ρόλους που ανανεώνονται, ερωτεύονται, συγκρούονται και αλληλεπιδρούν, τότε όντως η ύπαρξή μας περιστρέφεται μέσα σε ένα theatrum mundi, αγκαλιάζοντας κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα, αενάως, ζωντανά και με διάφορες μορφές δημιουργικότητας.
Η μόδα -λέξη που προέρχεται από το λατινικό modus – τρόπος/κανόνας/πρότυπο- ξεκίνησε από πρακτική ανάγκη προστασίας του γυμνού σώματος και σταδιακά, από την αρχαιότητα, εξελίχθηκε σηματοδοτώντας κοινωνικές αναφορές, ιεραρχικές διαφοροποιήσεις αλλά και επαναστατικά οράματα. Ως εκ τούτου, η μόδα, ο τρόπος ένδυσης των ανθρώπων, συνιστά πάντοτε μια μορφή έμπνευσης αλλά και μια προσωπική επιλογή που ομορφαίνει την καθημερινότητά μας και μας συνοδεύει στην υπόδυση των πολλαπλών κοινωνικών και προσωπικών μας ρόλων.
H διαρκής αυτή συνομιλία μεταξύ μόδας και theatrum mundi αποτέλεσε αντικείμενο της παράστασης Dramodé, που παρουσιάστηκε στον Χώρο Δ’ της Πειραιώς 260 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου τον προηγούμενο Σεπτέμβριο. Η Ελληνική Ένωση Σχεδιαστών Μόδας συνεργάστηκε με το Φεστιβάλ Αθηνών δημιουργώντας ένα Défilé με άρωμα θεάτρου, καθώς δεκαοχτώ Έλληνες σχεδιαστές μόδας διαμόρφωσαν μια παράσταση με εμπνεύσεις από εμβληματικές παραστάσεις των εβδομήντα χρόνων του θεσμού από τη συγχώνευση, δηλαδή, του Φεστιβάλ Αθηνών και των Επιδαυρίων, το 1955. Οι δημιουργίες αυτές μεταβολίστηκαν δραματουργικά σε ενδυματολογικές επιλογές, ποικίλες, πολυτελείς υφές αλλά και ευφάνταστη κινησιολογία.
Η σκηνή του χώρου Δ΄ της Πειραιώς 260 λειτούργησε ως μια διευρυμένη πασαρέλα για να αγκαλιάσει και να επενδύσει με δέος όλες τις εντυπωσιακές παρουσίες αυτής της Défilé performance. Έτσι, προέκυψε ένα κράμα τελετουργίας και πραξιακού γεγονότος με έντονη θεατρικότητα, που στηρίχθηκε περισσότερο σε μια ερωτική σχέση μεταξύ performer και ενδύματος, στοιχείο που το κοινό προσελάμβανε λόγω της αμεσότητας του δρώμενου.
Οι λυρικοί τραγουδιστές, οι ηθοποιοί και οι χορευτές δημιούργησαν ένα δραματικό (ηχο)τοπίο χωρίς παρουσία λόγου, με απτή αίσθηση σωματικότητας και πλούσιας κίνησης που γέμιζε με επιβλητική μεγαλοπρέπεια τον χώρο. Παράλληλα, η μουσική επιμέλεια, άλλοτε με σφοδρή ηλεκτρονική ταυτότητα, άλλοτε με λυρική κομψότητα συνέβαλλε στην εναλλαγή των ρυθμών και διαθέσεων, με τους φωτισμούς να συλλειτουργούν στη διαμόρφωση της δραματικής έντασης.
Όλο αυτό το υποβλητικό υβριδικό περιβάλλον, όπου το σώμα του μοντέλου λειτουργούσε ως δραματικός φορέας, διαμόρφωσε μια εικόνα που νοηματοδότησε τη στιγμή με μνήμες και υπαινιγμούς από σημαντικές παραστάσεις προηγούμενων ετών. Έτσι, ενδεικτικά αναφέρονται δρώμενα -acts- εμπνευσμένα από 1) το Cafe Müller της Πίνα Μπάους που φιλοξενήθηκε στο Ηρώδειο το 1997, 2) το Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας του Τόμας Όστερμαγιερ, 3) το Οκτώ γυναίκες σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου, 4) το μπαλέτο Ορφέας του Μορίς Μπεζάρ, 5) τον Ιππόλυτο από παράσταση του 1955 και 6) την Insenso» του Μ. Μαρμαρινού το 2012.
Η Ελληνική Ένωση Σχεδιαστών, Πρόεδρος της οποίας είναι η κ. Ορσαλία Παρθένη, συμμετείχε με σπουδαία ονόματα όπως οι 240791ek, Daphne Valente, Dassios, Denise Eleftheriou, ISSI, Konstantinos Tsigaros, Kathy Heyndels, Kourbela, Liana Camba, Maison Faliakos, Maison Zoulias, Olga Karaververis, Parthenis, Sotiris Georgiou, Tassos Mitropoulos, Vrettos Vrettakos, Yiorgos Eleftheriades.
Η δημιουργική δέση των καλλιτεχνών οδήγησε όχι σε απλή παρουσίαση ρούχων αλλά σε μια απεικόνιση χαρακτήρων ιστοριών και στιγμιότυπων από τη μνήμη του Φεστιβάλ, απλώνοντας πάνω στη σκηνή ενδυματολογικά δημιουργήματα τολμηρού ύφους και καλλιτεχνικής πρωτοπορίας.
Η κομψή και έμπειρη σκηνοθετική επιμέλεια της κ. Ζωής Χατζηαντωνίου κατάφερε να συντονίσει αυτή την αποσπασματική ποικιλομορφία σε ένα ενιαίο αισθητικό σύμπαν, όπου η μόδα έγινε αφήγηση και το θέατρο αισθητική εμπειρία. Έτσι, σκηνοθεσία, δημιουργικότητα και υποκριτική έδρασαν ως συμπληρωματικές δυνάμεις καταθέτοντας στη σκηνή θεατρικά βιώματα μέσω της μόδας, καθιστώντας το θεατροειδές γεγονός έναν ύμνο υπόμνησης του ελληνικού πολιτισμού τόσο του δραματικού όσο και του σχεδιαστικού.
Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει για τους συμμετέχοντες, ήτοι Κατερίνα Διδασκάλου, Γιώργος Καραμίχος, Κόρα Καρβούνη, Έμιλυ Κολιανδρή, Σοφία Κόκκαλη, Ταμίλα Κουλίεβα, Μελία Κρέιλινγκ, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Κατερίνα Λέχου, Aurora Marion, Κατερίνα Μισιχρόνη, Δημήτρης Μοθωναίος, Αιμίλιος Χειλάκης, τη σοπράνο Βασιλική Καραγιάννη, τη μεσόφωνο Μαρισία Παπαλεξίου και τον Σπύρο Σουλαδάκη στο πιανο.
Θαυμάσια λεκτική επινόηση ο όρος Dramodé ως τίτλος της performance, όπου συγκεράσσονται δημιουργικά και καινοτομικά οι όροι δράμα και mode αλλά κι ένα υπαινικτικό παιχνίδι σαρκασμού του όρου démodé, για να αναδείξει ακριβώς αυτό, τη συνεχή αναγέννηση της μόδας αλλά και της ίδιας της τέχνης.
Αναμένοντας το επόμενο…
Πεντέλη, 18.11.2025
Λία Τσεκούρα.
