• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Φρὰντς Λέχαρ: «Ἡ Εὔθυμη Χήρα» ἀπὸ Μέτ. ‘Oνειρῶδες ντοῦο: βιολοντσέλο-πιάνο.

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2022 (23)
    • 2021 (27)
    • 2020 (33)
    • 2019 (123)
    • 2018 (106)
    • 2017 (69)
    • 2016 (67)
    • 2015 (49)
    • 2014 (79)
    • 2013 (70)
    • 2012 (37)
  • Σύνδεσμοι

Articles By: Λία Τσεκούρα

Η Λία Τσεκούρα είναι Κριτικός Θέατρου, Γ.Γ. του Σωματείου Ελλήνων Κριτικών Μουσικής, Θεάτρου και Χορού, Καθηγήτρια Ανώτερων Θεωρητικών και Πιάνου.

«Ευαίσθητη Ισορροπία» του Edward Albee σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντωνίου – Θεατρική Σκηνή Αντωνίου

Οι πρωταγωνιστές της παράστασης (φωτογραφία: Γιάννης Κόκκας)

  Επιθυμίες και παλιές πληγές, εγκλωβισμένες στις σχισμές του χρόνου ζωντανεύουν και γεύονται την αμαρτία ενός απομεσήμερου, λαμπερού σαν το κονιάκ, ζοφερού σαν την οδύνη· συγχώρεση, ισορροπία και λύτρωση, σαν μνήμες ενός καυτού Ιουλίου, γίνονται άγνωστες σπονδές σε έναν καιρό χαμένο.   Ευαίσθητη ισορροπία, Α Delicate Balance! Το έργο έκανε πρεμιέρα το 1966 και χάρισε στον Albee το πρώτο του Pulitzer το 1967. Ο Albee αναβίωσε το μεταπολεμικό αμερικάνικο θέατρο τη δεκαετία του 1960 και […]

«Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ» του John Osborne – Σκηνοθεσία: Γιώργος Λιβανός

Γιάννης Τσιώμου, Μαίρη Δρακοπούλου και Στάθης Παναγιωτίδης (φωτογραφία: Κώστας Βολιώτης)

  Βαθιά, εκεί στον νόστο ενός έρωτα χαμένου γεννιέται ένα δάκρυ, το δάκρυ του μικρού Νάρκισσου που θέλησε με μανία να αδράξει το όμορφο πρόσωπό του, καθώς το χάζευε που έλαμπε πανώριο στη γαλάζια πηγή˙ το χεράκι του όμως βούλιαζε μάταια στο δροσερό νερό χωρίς να μπορεί να αιχμαλωτίσει την αγαπημένη εικόνα …κι εκείνος έμεινε για πάντα εκεί,  παλεύοντας να πιάσει το κάλλος το άπιαστο, ερωτευμένος με το απατηλό είδωλο, ώσπου εκείνο χάθηκε στο άρμα […]

«Τα κορίτσια δεν πρέπει να παίζουν ποδόσφαιρο» της Marta Buchaca, σε σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά. Θέατρο 104.

Νίνα Λαμπριανίδου, Βάγια Ματαφτσή, Αντώνης Γιαννακός (φωτογραφία: Γιώργος Γιαννίμπας)

  Σε βάθη απροσμέτρητα ψυχής φώλιασαν σκοτάδια αλλόκοσμα και λαίμαργα, αναζητώντας να γίνουν πένθος και αίμα, για μια δικαίωση που πνίγηκε χωρίς να βρει αθανασία… Σκηνικό νοσοκομείου· τρεις καρέκλες σε μια αίθουσα αναμονής, γκρίζες σαν το γέρμα της νιότης και του έρωτα, γκρίζες σαν τα θλιβερά μαντάτα που πλησιάζουν, φόβοι ανομολόγητοι ενός τέλους αναπόφευκτου. Τρεις γκρίζες καρέκλες που γίνονται θέατρο μιας τραγωδίας, μπλεγμένης στου κύκλου τα γυρίσματα που ανεβοκατεβαίνουν, υφαίνοντας τον μόρο πάνω στο πεπρωμένο […]

«12 Ένορκοι» του Reginald Rose, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη (Θέατρο «Άνεσις»)

Μ. Ζαχαράκος και Α. Εσκενάζυ (φωτο: Grid Fox).

  Ένα αδίκημα είναι πιο βαρύ όσο πιο μεγάλη είναι η αδικία που το προκάλεσε. Μεγαλύτερο είναι επίσης το αδίκημα για το οποίο δεν υπάρχει ισοδύναμη με αυτό τιμωρία, αλλά όλες οι τιμωρίες είναι μικρότερές του. Επίσης αυτό για το οποίο δεν υπάρχει γιατρειά.   Αριστοτέλης, Ρητορική, Ι 14. Αίθουσα ενόρκων! Πόρτα μανταλωμένη, σα μοίρα σφραγισμένη στον χρόνο, παράθυρο ανοιχτό στο ζεστό, υγρό κι αποπνικτικό απόγευμα, λιγοστή ανάσα φωτός κι αέρα, μια ζωή που κρύβεται στο […]

«Όταν ο Ρήγας συνάντησε τον Μότσαρτ» του Γιάννη Σολδάτου

«ΟΤΑΝ Ο ΡΗΓΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΟΝ MOZART» Του Γ. Σολδάτου Από τη θεατρική ομάδα «Θεατρίνων Θεατές» Σκηνοθεσία: Γ. Λιβανός Ελεύθεροι στοχασμοί υφαίνονται πάνω σε μια μικρή νυχτερινή μουσική, χαράσσοντας καλέσματα ανεξαρτησίας, ειρήνης και κάλλους πάνω σε παρτιτούρες. Η ελληνική πίστη και ο δυτικός κλασικισμός ερωτοτροπούν, ενώνοντας ορίζοντες στην ανατολή ενός νέου οράματος.   Αναμφισβήτητα, η ιστορία συνιστά ζωντανό αποτύπωμα της πορείας της ανθρωπότητας πάνω στις χιλιετίες και στους αιώνες· θέατρο ζωής, θανάτου, ωσμώσεων, εγκλημάτων, θηριωδιών αλλά […]

«Η Ρέπλικα» – Συγγραφή και σκηνοθεσία της Στέλλας Μαρή

Στέλλα Μαρή και Μάριος Βαζαίος (φωτογραφία: Κώστας Δριμιτζιάς).

    https://www.youtube.com/watch?v=2-q60Ay1ejY&t=2143s Καταβύθιση του νου στα βάθη της υπόστασής του, αναζήτηση ορίων μπλεγμένων σε ψυχικούς ολέθρους που γέννησαν οι έρωτες μιας ζωής· ξερίζωμα του πόνου, των αισθήσεων, του φόβου για τον θάνατο, την αγάπη, τη ζωή, ακροπατώντας σε ανεπαίσθητες, κόκκινες μνήμες μιας χαμένης ευδοκίας.   Εγκλεισμός! Η θεατρική σκηνή εγκαταλελειμμένη, πνίγεται από την ασφυξία της ανθρώπινης απουσίας, αναμένοντας μια αργοπορημένη άνοιξη. Ο εγκλεισμός, ωστόσο, για τη δημιουργό Στέλλα Μαρή σηματοδοτεί μια προσωπική καταβύθιση, μια […]

Ραδιοφωνικό θέατρο – «Μητρική Στοργή» του August Strindberg – Σκηνοθεσία: Κωστή Τσώνου

August Strindberg (1849-1912)

                                  August Strindberg Μητρική Στοργή (Moderskärlek), 1892 Σε σκηνοθεσία Κωστή Τσώνου Ραδιοφωνικό θέατρο: https://www.youtube.com/watch?v=doV1FGzPF-8&ab_channel=%CE%9D%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%94%CE%B5%CE%B4%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85   Εγκλωβισμένες επιθυμίες και μένος, αιώνια και περίτεχνα κρυμμένα σε ψυχές νέες, τρυφερές, αγαπημένες αναδύονται απειλητικά για να δηλητηριάσουν, να κάψουν τον λοιμό και να αποκαθάρουν τη σημασία της οδύνης.      Εάν πράγματι η θεατρική σκηνή μεταμορφώνεται σε  ίσκιο ζωής άλλοτε πλέριας κι ευωδιαστής, άλλοτε ξεφτισμένης, πλημμυρισμένης αράθυμους ύμνους και ντροπή, τότε το έργο του August Strindberg μοιρολογεί και πενθεί […]

«O Πλανήτης» – Συγγραφή και σκηνοθεσία της Στέλλας Μαρή

    Από το αρχείο των παραστάσεων που δόθηκαν κατά την θεατρική περίοδο 2017 – 2019.   Ο Πλανήτης, μια εικόνα ανθρώπινης φαντασίας γεμάτης ευάλωτες, άηχες κραυγές βοήθειας, δύναμη, πάθος, αγάπη, οδύνη, απώλειες, αλήθεια και ελπίδα! Pocketmovies και θέατρο! Μια σαγηνευτική πρόκληση και πρόσκληση στο μυστήριο του θεάτρου από τη Στέλλα Μαρή· δε νιώθουμε μόνοι, δεν είμαστε μόνοι, αντιμετωπίζουμε τους πανδημικούς φόβους και της πανδημικές απώλειες με δέος, δύναμη – και οδηγώντας τον κέρσορα του […]

«Forever Yours ή π2 – Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ». Συγγραφή, σκηνοθεσία: Στέλλα Μαρή

  Forever yours, ή π2 – Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, επιθυμίες αγάπης και αποχωρισμού συμπλέκονται και ερωτοτροπούν ηδονικά σε ανελέητα πάθη, χαϊδεύοντας γυμνά σώματα και μύθους, ορίζοντας τη ζωή τους σε τετραγωνισμένους κύκλους, αναζητώντας την αλήθεια του π2, ενός παιχνιδιού που κείτεται ξεδιάντροπα σε ένα διπλό κρεββάτι.   Υποφέρει η θεατρική σκηνή να μένει βουβή, ασφυκτικά βουβή μέσα σε τόση θλίψη· υποφέρει κι ο άνθρωπος να στέκει μόνος, μακριά από το άρωμα και την αγκαλιά του σανιδιού, […]

Ραδιοφωνικό Θέατρο – Όταν η σκηνή παρασύρεται από τα ραδιοκύματα…

Η μεγάλη Κατίνα Παξινού.

    O Ρωμαίος δραματουργός Seneca θεωρείται πρόδρομος του «ραδιοφωνικού θεάτρου», καθώς τα έργα του παρουσιάζονταν από ηθοποιούς, οι οποίοι τα ανεγίγνωσκαν ως ηχητικά δράματα και όχι ως έργα με σκηνική δράση. Θα έπρεπε να περάσουν αιώνες από τότε μέχρι την τεχνολογική έκρηξη του 20ου αιώνα που ιχνηλάτησε και αναπαρήγε με ξεχωριστή ομορφιά και πιστότητα εκείνη την πρώτη σκέψη του μεγάλου Σενέκα διαδίδοντας, ραδιοφωνικά πλέον, το ερωτικό σκίρτιμα που προκαλεί το άνοιγμα της αυλαίας. Alea […]