• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Υγρά Μάτια

    Υγρά Μάτια

    Επιτέλους ξεκίνησαν οι παραστάσεις του έργου «Υγρά Μάτια». Και λέω επιτέλους γιατί πρόκειται για μία από τις ελάχιστες παραγωγές με γκέι θεματολογία

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2020 (28)
    • 2019 (123)
    • 2018 (117)
    • 2017 (98)
    • 2016 (97)
    • 2015 (78)
    • 2014 (111)
    • 2013 (85)
    • 2012 (37)
  • Σύνδεσμοι

Ἀνάρπαστα μέτρια εἰσαγόμενα – ἀζήτητα ἐκλεκτὰ ἐγχώρια!

Πάθος, έρωτας και κόλαση

Eva-Maria Westbroek (Francesca) και Marciello Giordani (Paolo).  Φωτο: The Metropolitan Opera

      Το όνομα του  Ιταλού συνθέτη Riccardo Zandonai (1883-1944) μπορεί να μην είναι γνωστό στο ευρύ φιλόμουσο κοινό, ωστόσο στους ειδήμονες της όπερας και σε όσους τραγουδιστές έχουν ερμηνεύσει έργα του, παραμένει σημαντικό. Βεβαίως, η παρτιτούρα που έκανε διάσημο τον Zandonai είναι εκείνη της τετράπρακτης όπερας Francesca da Rimini, βασισμένη σε ένα επεισόδιο από την Κόλαση (πρώτο μέρος του επικού ποιήματος με τίτλο Θεία Κωμωδία) του Dante Alighieri, το οποίο με προσοχή περιεργάστηκε και πρόσφερε […]

Σονάτες Beethoven και συναυλία μουσικής δωματίου

BLP ΓΙΑΛΛΟΥΡΑΚΗΣ

Η αναλυτική κριτική αναφορά μας στις από κάθε άποψη εκπληκτικές πρόσφατες ζωντανές μεταδόσεις μελοδραμάτων από την Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης (Metropolitan Opera Live in HD), καθυστέρησαν τη δημοσίευση κριτικής δύο αξιόλογων εκδηλώσεων που πραγματοποιηθήκαν μέσα στον Φεβρουάριο. Ερχόμαστε, λοιπόν, τώρα σε αυτές, αλλά και στο πιο πρόσφατο ρεσιτάλ ενός χαρισματικού Έλληνα πιανίστα που ζει στο Παρίσι. Κατά τη φετινή χρονιά, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, συνεργαζόμενο με διαφορετικούς σολίστ και ορχήστρες, παρουσιάζει έναν κύκλο αφιερωμένο […]

Αποκαλυπτικός «Parsifal» από Met

BLP KAUFMANN

Ο Richard Wagner, από τη γέννηση του οποίου στις 22 Μαίου, συμπληρώνονται ακριβώς διακόσια χρόνια, παρέδωσε στο τέλος της δημιουργικής του σταδιοδρομίας το λαμπρό του θρησκευτικό μουσικό δράμα, Parsifal. O Franz Liszt το ονομάζει «έργο μεγαλειώδες, άνευ προηγουμένου». Στις 1882, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Bayreuth, το οποίο μετά από πολλούς αγώνες ο ίδιος ο μουσουργός είχε ιδρύσει, το διεθνές κοινό θαύμασε την πρώτη παγκόσμια παρουσίαση το τελευταίου αυτού επικού έργου. Πολλοί διάσημοι συνθέτες και […]

Rigoletto και Las Vegas

P

Το 1832 ο Victor Hugo παρέδωσε το θεατρικό του έργο Le roi s’amuse (Ο Βασιλιάς διασκεδάζει), που στην εποχή του, για πολιτικούς λόγους, είχε λογοκριθεί. Οι επικριτές βρήκαν ότι περιείχε αρνητικές αναφορές στο πρόσωπο του Βασιλιά Φραγκίσκου Α’ της Γαλλίας. Ο συγγραφέας αναζήτησε τη δικαίωσή του στα δικαστήρια, έχασε, αλλά έγινε διάσημος μέσα από τον αγώνα του για την ελευθερία του λόγου στη Γαλλία. Όταν πολλά χρόνια αργότερα, στα 1850, το λυρικό θέατρο La Fenice […]

H DiDonato σε μεγάλη όπερα του Donizetti

Η Joyce Didonato ως Maria Stuarda. Φωτο: Metropolitan Opera

        Κατά την περασμένη καλλιτεχνική περίοδο, τη φετινή και την επόμενη, η Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης ανεβάζει τις τρεις όπερες του Gaetano Donizetti, που έχουν ως θέμα τους τις «Τρεις Βασίλισσες». Ειδικότερα, πέρυσι παρακολουθήσαμε σε ζωντανή μετάδοση από το μεγάλο αμερικανικό λυρικό θέατρο, την παραγωγή της Anna Bolena (15/10/2011, με πρωταγωνίστρια την Anna Netrebko), στις 19/1, πάλι σε ζωντανή μετάδοση, παρακολουθήσαμε την παραγωγή της Maria Stuarda, ενώ για μια από τις επόμενες περιόδους, αναμένεται […]

Ἑλληνικὸ Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικῆς. «Σικελικὸς Ἑσπερινός»

Τέταρτο 2013. ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΝΙΑΥΤΩΝ, λόγῳ ἐνδείας χρόνου, ἐπιλέγω αὐστη-ρότερα τὶς κρινόμενες ἐκδηλώσεις. Ἀντὶ τοῦ ἀρίστου Ρώσου πιανίστα Ἀρκάντι Βολοντός (Αἴθουσα ΧΔΛ, 1100 περίπου ἀκροατές, πρόγραμμα συμβατικό, ἦλθε, ἔπαιξε, ἀπῆλθε), προτίμησα τὴ μόνη, φετεινὴ ἐμφάνιση τοῦ Ἑλληνικοῦ Συγκροτήματος Σύγχρονης Μουσικῆς (ΕΣΣΜ· 200 ἀκροατές): ἕνα ἀπὸ τὰ συνεχῶς μαχόμενα ἑλληνικὰ σύνολα καὶ ὄχι τὸ λαμπερὸ guest, ταμειακῶς προσοδοφόρο, ποὺ ὅμως δὲ χτίζει παράδοση, ἱστορία, παιδεία καὶ συνέχειά τους. Πάντα ἀπὸ τὸν ἀκατάβλητο Θόδωρο Ἀντωνίου τὸ ΕΣΣΜ, […]

«Μαρία Στιούαρτ» ἀπὸ τὴ Σκάλα στὴ «Μέτ»!

Τρίτο 2013. ΑΝ ΠΡΟ ΕΙΚΟΣΑΕΤΙΑΣ  μοῦ ἔλεγαν ὅτι στὸ ἡλιόγερμα τῆς στα-διοδρομίας μου, καὶ μεσοῦντος οἰκονομικοῦ Ἀρμαγεδδῶνος, ἡ κριτική μου θὰ στρεφόμουν στὴν συγκριτικὴν ἑρμηνειολογία διδασκαλιῶν μεγίστων λυρικῶν θεάτρων τῆς οἰκουμένης, ἁπλῶς  θὰ ἐκάγχαζα. Τελικῶς  ὅμως ἔγινε καὶ αὐτό, χάρη στὴ «Μαρία Στούαρτ» τοῦ Γκαετάνο Ντονιτζέττι (Donizetti Gaetano, 1797-1848): ἀπορρίπτω  ἐξιταλισμοὺς τύπου Μaria Stuarda, ὅπως ἐξηγοῦσα καὶ στὸ Ἐξπρές, 19.3.2011, σελ. 37. Ἀνεβασμένη τότε στὸ Μέγαρο, (συμπαραγωγὴ μὲ τὴ Σκάλα Μιλάνου),  σὲ ἀνεπανάληπτη σκηνικὴ διδασκαλία  […]

ΚΟΑ: σημαντικότατο πολωνικὸ διήμερο.

Δεύτερο 2013. ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ τοῦ 21ου αἰώνα, ἐπικρατοῦν σταδιακά, νέες ἀξιολογήσεις τῆς νεώτερης μουσικῆς: οἱ δῆθεν πρωτοπλάστες τοῦ καινούργιου, δωδεκαφθογγιστές, σειραϊστές, ἀλεατοριστές, ξενακειοειδῆ, κ.ἄ. ἀπέ-τυχαν νὰ κατακτήσουν τοὺς χώρους συναυλιῶν ὅπου ἀκούγεται ἡ «ἄλλη» μουσική. Αὐτοεγκλωβίζονται ὅλο καὶ περισσότερο σὲ θεσμοὺς κομμένους στὰ μέτρα αὐτῶν καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς. Φυσικότατο, ἀφοῦ ὅλη ἡ πρωτοπορειακὴ παράνοια, καίτοι ἱστορικῶς ἀρχαιότερη, φούντωσε κυρίως χάρη στὸν Ψυχρό Πόλεμο (ἰλιγγιώδη ποσά δαπανήθηκαν γιὰ τὴν ἐνίσχυσή της) ὡς «ἀντίδοτο» στὸν ἀνατολικογενῆ […]

Μπερλιόζ: «Τρῶες» ἀπὸ «Μέτ» ἢ 5ωρο βασανιστήριο!

Πρώτο 2013. ΟΤΑΝ ΤΟ  ΜΕΓΑΡΟ  (1994) πρωτοπαρουσίασε στὴν Ἑλλάδα τὴν 5πρακτη «ὄπερα» τοῦ ΕΚΤΟΡΟΣ ΜΠΕΡΛΙΟΖ [Hector Berlioz, 1803-1869] «Οἱ Τρῶες» (α΄ ἐκτ., πράξεις 3, 4, 5, Παρίσι, Théâtre Lyrique, 4.11.1863· ὁλόκληρου τοῦ πονήματος, σὲ μία βραδυά,  παρισινή Ὄπερα, 10.6.1921!), ράκος νευρικὸ ἀπὸ τὸ μουσικὸ παραλήρημα, ἔφυγα στὴν α΄ κιόλας πράξη, μόλις ὁ Δούρειος Ἵππος μπῆκε στὴν Τροία, καίτοι τὸ ἀνέβασμα ἦταν ἐπιμελέστατο. Ἔκτοτε αἰσθανόμουν τύψεις ποὺ ἀγνόησα τὰ 4/5 ἔργου ἑνὸς Μπερλιόζ.. Εὐκαιρία ἐξοφλήσεως τοῦ […]