• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • 12ες Ἑλληνικὲς Μουσικὲς Γιορτές. 1. Κουαρτέτο ἐγχόρδων L’ Anima: ἔργα Μιχάλη Γρηγορίου, Ἀντιόχου Εὐαγγελάτου, Ἰωσήφ Παπαδάτου καὶ Βασίλη Καλαφάτη.

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2022 (23)
    • 2021 (27)
    • 2020 (33)
    • 2019 (123)
    • 2018 (106)
    • 2017 (69)
    • 2016 (67)
    • 2015 (49)
    • 2014 (79)
    • 2013 (70)
    • 2012 (37)
  • Σύνδεσμοι

Γάλλοι Φιλέλληνες – Φιλαρμονικὴ Ἁγ. Πετρουπόλεως.

 τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τριακοστό όγδοο 2012. ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΑ περὶ Ἀθηναίων «φιλομούσων» (Ἐξπρές,  28.7.2012); ἡ α΄ τῶν δύο σχολιαζομένων σήμερα συναυλιῶν, μὲ σπανιότατα ἑλκυστικὸ πρόγραμμα, δόθηκε παρουσίᾳ ἑκατοντάδος ἀτόμων, κυρίως φίλων τῶν συντελεστῶν. Ἡ β΄, ἐναρκτήρια τῶν τριῶν τῆς Φιλαρμονικῆς  Ἁγ. Πετρουπόλεως, μὲ προγράμματα κοινότοπα, κατὰ τὰ διδάγματα τοῦ μακροχρονίως ἀφανοῦς φεστιβαλάρχου, δραχμοφονιᾶ «ἀτζέντη» Κρίτα, ἐκμαυλιστοῦ τοῦ κοινοῦ μας,  δόθηκε σὲ πλήρη αἴθουσα  2000 θέσεων. Διερωτῶμαι ἀλήθεια, ποιὸν ἐνδιαφέρει πῶς ἔπαιξαν μυριοπαιγμένο Μπράμς ἢ […]

Τόμας Ἀντές: σαιξπήρεια «Τρικυμία» ἀπὸ «Μέτ».

 τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τριακοστό έβδομο 2012.   ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΠΛΗΝ ΑΛΗΘΕΣΤΑΤΟ: ὡς σήμερα 46 ὄπερες (βλ. Βικιπαίδεια) γράφτηκαν πάνω στὸ σαγηνευτικὸ κύκνειο ἇσμα τοῦ Σαίξπηρ, «Τρικυμία» (1610-11): γνωστότεροι τῶν «μελοποιῶν» της οἱ Ἁλεβὺ (Γάλλος· 1850), Φίμπιχ (Τσέχος· 1894), Ἄττερμπεργκ (Σουηδός· 1946-47) καὶ Φρὰνκ Μαρτὲν (Ἑλβετός· 1955). Ἀναφέρονται ἐπίσης 10 συνθέτες σκηνικῆς μουσικῆς: πλὴν τοῦ Ἄγγλου Πέρσελ («ἠμιόπερα», 5 πράξεις, 17 «ἀριθμοί», περ. 1695), ὁ ἐπίσης Ἄγγλος ὀπερετίστας Ἄρθουρ Σάλλιβαν (1862), ὁ Γάλλος Σωσσόν (1888), ὁ […]

Βέρντι: «Ὀθέλλος» σὰν πίνακας Τιντορέτο ἀπὸ τὴ «Μέτ».

 τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τριακοστό έκτο 2012.   ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ Εὐρωπαίου ἢ ἀλλοδαποῦ γιὰ τὸν πολιτισμὸ τῶν ΗΠΑ, ἦσαν παλαιότερα οἱ ταινίες «οὐέστερν», μεγάλη κινηματογραφικὴ σχολὴ, δυστυχῶς παροπλισμένη σήμερα, καὶ τὰ «μιούζικαλ». Τὶς διαδέχθηκαν ἀστυνομικὰ «σήριαλ» τύπου NCIS (=Naval Crime Investigation Service, ἥτοι Ὑπηρεσία Ἐξιχνιάσεως Ναυτικοῦ Ἐγκλήματος) μὲ τὴ συμπαθέστατη ὀμάδα τοῦ Τζέθρο Γκίμπς (τὸν ὑποδύεται ἔξοχα ὁ Μάρκ Χάρμον), ἐμφορούμενη ἀπὸ ἀνθρωπιστικὰ ἰδεώδη: ἐδῶ ἢ καὶ σὲ ἄλλες σειρὲς ἢ αὐτοτελεῖς ταινίες ἐμπλέκονται […]

Ἀγραφιώτης & Χαλιάσας διευθύνουν ΚΟΑ.

τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τριακοστό πέμπτο 2012.   ΑΚΡΩΣ ΑΞΙΕΠΑΙΝΗ ἡ παιδευτικότατη πρωτοβουλία τοῦ καλλιτεχνικοῦ διευθυντοῦ τῆς Κρατικῆς, κ. Βασίλη Χριστόπουλου νὰ παρουσιάσει σὲ προδήλως ἰκανοποιητικότατες ἐκτελέσεις τὶς 9 Συμφωνίες Μπετόβεν. Ὅμως, ὅσο γερνῶ, τόσο περισσότερο αἰσθάνομαι τὴν ἔνδεια χρόνου, προτιμώντας νὰ ἀκούω ἄγνωστη ἢ σπανίως ἀκουόμενη μουσική, εἰ δυνατὸν ποιοτικὴ (ὄχι  φρικιῶν τύπου Λάχενμαν, Ντυσαπὲν κ.λπ. ἢ ἀτάλαντων μινιμαλιστῶν τύπου Γκλάς) καὶ ἑλληνική. Θεωρῶ πιὰ πολυτέλεια ἐπανακροάσεις τῶν πολυαγαπημένων συμφωνιῶν Μπετόβεν.  Ὅμως τὸ σωστὸ […]

Ἔξοχος «Βαφτιστικός» μέ… ἀκατάληπτη πρόζα!

 τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τριακοστό τέταρτο 2012. ΑΡΚΕΤΑ ΣΟΒΑΡΟ ΑΤΥΧΗΜΑ, πλήρως ἀποκατασταθὲν εὐτυχῶς, μὲ ἀπομάκρυνε ἀναγκαστικὰ ἀπὸ τὶς ἐλάχιστες μουσικὲς ἐκδηλώσεις τοῦ τελευταίου Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν, ἐν αἷς καὶ ὁ «Βαφτιστικὸς» (1918) τοῦ Θεόφραστου Σακελλαρίδη, πού, εὔστοχα τὸ Μέγαρο Μουσικῆς ἐνέταξε, στὴν περίοδο 2012-13, ἀκριβῶς ὅπως παίχθηκε τὸ καλοκαῖρι. Ὅσα ὅμως παρατηρῶ καὶ ἐμφατικότατα ὑπογραμμίζω, αὐτονόητα δὲν ἀπευθύνονται στὸν πρόεδρο καὶ τὸν καλλιτεχνικὸ διευθυντὴ τοῦ ΟΜΜΑ, ἀντιστοίχως κ.κ. Ἰωάννη Μάνο καὶ Νίκο Τσοῦχλο, παραλαβόντες ἕτοιμο προϊὸν, […]

Ἕλληνες πιανίστες στὶς 32 Σονάτες Μπετόβεν: Α΄.

τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τριακοστό τρίτο 2012.   ΕΥΤΥΧΕΣΤΑΤΗ ΙΔΕΑ τοῦ Μεγάρου σὲ καιροὺς χαλεπότατους νὰ ἀντικα-ταστήσει τὴ σειρὰ Rising Stars (διεθνῶς ἀνερχομένων νέων σολίστ, ξένων κυρίως) μὲ πανόραμα τῶν κυριοτέρων ἀπὸ τοὺς νεότερους Ἕλληνες πια-νίστες, στὸν κύκλο τῶν 32 σονατῶν γιὰ πιάνων τοῦ Μπετόβεν, εὔστοχα διάσπαρτων ἐνίοτε μὲ σπανιότατα ἀκουόμενα ἀριστουργήματα (Χάϋντν, Μέτνερ, Μπέργκ, Μπάρτοκ, Σοστακόβιτς κ.ἄ.). Τὴ σειρὰ ἐγκαινίασε ὁ Χάρης Δημαρᾶς ἐνώπιον πολυάριθμου κοινοῦ (καλοσημαδιὰ γιὰ τὴ συνέχεια). μὲ ἔργα ἐνδιαφέροντος προγράμματος, […]

Λυρική: ἄνοιγμα αὐλαίας μὲ «Μανὸν Λεσκώ»

 τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τριακοστό δεύτερο 2012. 43 ΧΡΟΝΙΑ πέρασαν ἀπὸ τὴν πρώτη (1969) καὶ 26 ἀπὸ τὴν τελευταία (1986) διδασκαλία  στὴ Λυρική τῆς «Μανὸν Λεσκώ» (α΄ ἐκτ. Τουρίνο, θέατρο Regio, 1.2.1893, λιμπρέτο πολυπατεράδικο: Λεονκαβάλλο, Πράγκα, Τζακόζα, Ὀλίβα, Ἴλλικα κ.ἄ.) πρώτης ἀναμφισβήτητα ὥριμης δημουργίας τοῦ ΤΖΑΚΟΜΟ ΠΟΥΤΣΙΝΙ (1858-1924). Προηγουμένως, ὁ Πουτσίνι, ἀρχίζοντας ἀργὰ τὴ σταδιοδρομία του εἶχε παρουσιάσει δύο ἀποτυχημένες ὄπερες, σὲ λιμπρέτα Φερντινάντο Φοντάνα, ποὺ θὰ θριάμβευε μὲ τὴ «Φλόρα μιράμπιλις» τοῦ παραγνωρισμένου μας […]

Ἱσπανία…ἄνευ Ἱσπανῶν-Ντονιτζέτι ἀπὸ «Μέτ»

 τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τριακοστό πρώτο 2012. ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΕΤΕΙΝΗ τῆς Κ.Ο.Α, σὲ πρόγραμμα γιὰ ἀτόφιους φιλό-μουσους, ὡραιότατο, ἀλλὰ μὲ…ἀραιότατο κοινό: ἀνεπίδεκτος καλλιερ-γείας, ὁ ᾽Αθηναῖος «φιλόμουσος»!  Ἱσπανικὴ βραδιὰ… ἄνευ Ἱσπανῶν: ἀντ᾽ αὐτῶν…Γάλλοι, μετὰ τὸ Μπιζὲ ἐκφραστὲς τῆς ἱσπανικῆς ψυχῆς ὅσο ἐλάχιστοι καστιλιάνοι, καὶ Ρίχαρντ Στράους. Στὴν πραγμα-τικότητα ἀφιέρωμα στὸν τρισμέγιστο Μιγκὲλ Θερβάντες καὶ τὸν ἀθάνατο Δόν Κιχώτη του, ἐμπνευστὴ 3 ἀπὸ τὰ 4 ἔργα τοῦ προγράμ-ματος. Ἱσπανὸς ὁ ἀρχιμουσικὸς Χάϊμε Μαρτίν, μουσικότατος ἐπαγγελματίας, προσεκτικὸς στὶς δυναμικὲς […]

Φθινοπωρινή ΚΟΑ: ἀρχὴ μὲ Σκαλκώτα καὶ Μάλερ.

 τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τριακοστό 2012. ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΑ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΗ, ἡ φθινοπωρινὴ ἐναρκτήρια τῆς ΚΟΑ, ἐπικεντρώθηκε σὲ σκαλκώτειο ἀριστούργημα προφανέστατα τελείως ἄγνωστο στὸ ἑλληνικὸ κοινὸ. Προϊὸν δημιουργοῦ ἀρκετὰ μεγάλου ὥστε νὰ ἔχει πρὸ πολλοῦ περάσει στὰ ἑλληνικά… σταυρόλεξα, ἀλλὰ στὸ Ἑλλαδιστὰν νὰ τὸν γνωρίζουν ἐλάχιστοι―συνθέτες, ἑρμηνευτὲς καὶ μου-σικολόγοι. Ὁ Ὄσκαρ Οὐάϊλντ, ὀπτασιαζόμενος προφανῶς τὸ Ἑλλαδιστὰν 2012, ἔλεγε ὅτι κλασσικοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ὅλοι μιλοῦν γι᾽ αὐτοὺς ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἔχει διαβάσει (γνωρίσει). Ἡ ἐπιλογὴ Σκαλκώτα, ἀξίζει βαθειὰν […]

Ὁ Αἰσχύλειος λόγος ἐκεῖ ὅπου πρωτακούσθηκε…

τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Εικοστό ένατο 2012. ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ «ΔΙΑΖΩΜΑΤΟΣ», ποὺ θεάρεστα ἐμψυχώνει ὁ ἀνεκτίμητος Σταῦρος Μπένος, φιλοδοξώντας νὰ φέρει σὲ ἐπαφὴ τοὺς Νεοέλληνες μέσῳ τῶν ἀρχαίων θεάτρων μὲ παγκοσμίως μο-ναδικὸ παρελθόν: μαζί του ὅμως ἔχουν πλέον τόση σχέση ὅση καὶ οἱ πυγμαῖοι τῆς Ἀφρικῆς μὲ τοὺς Ἐσκιμώους τῆς Γροινλανδίας. Κάκιστα ταύτισα ἐξ᾽ ἀρχῆς τὴ συναυλία  μὲ τὸ φρονιμότατα προστατευμένο ἀπὸ σύγχρονους βεβήλους Θέατρο τοῦ Διονύσου, ὅπου πρωτακούστηκαν οἱ θεῖοι λόγοι τῶν […]