Υπό τον τίτλο “Musica Poetica (Μουσική Ποιητική)” –με ελεύθερη χρήση του αναγεννησιακού όρου ως «ποιητικότητα-αφηγηματικότητα» της μουσικής– πραγματοποιήθηκε «Συναυλία Μουσικής Δωματίου» την Κυριακή 6 Απριλίου 2025, στον φιλόξενο χώρο του αγροκτήματος Μελεαγρίς, στο πλαίσιο του νεοπαγούς αλλά ιδιαίτερα επιτυχημένου Melagris Art Festival. Προλόγισε η Ρενάτα Δαλιανούδη, μουσικολόγος, Αν. Καθηγήτρια Ιόνιου Πανεπιστημίου και παραγωγός της ΕΡΤ.
Συνέπραξαν οι διακεκριμένες ερμηνεύτριες Κυριακή Τροχάνη (μεσόφωνος), Ίρις Λουκά (βιολίστα) και Μάγδα Νικολαΐδου (πιανίστα).
Το ενδιαφέρον πρόγραμμα συνδύαζε έργα μάλλον καθιερωμένα στο ρεπερτόριο –Samuel Barber¸Bessie Bobtail, op. 2 αρ. 3, για μεσόφωνο και πιάνο· Samuel Barber, Sure, on this Shining Night, οp. 13, αρ. 3, για μεσόφωνο και πιάνο· Frank Bridge, Τρία Τραγούδια για μεσόφωνο, βιόλα και πιάνο (1. “Far, far from each other”, 2. “Where is that our soul doth go?”, 3. “Music when soft voices die”– με ιδιαίτερη μνεία να χρήζει η Chaconne σε σολ ελάσσονα του Tomaso Antonio Vitali
(πανελλήνια πρεμιέρα), έργο συχνά ακραίο δεξιοτεχνικά, το οποίο ερμηνεύτηκε υποδειγματικά από τη Λουκά, ομού με έργα ελλήνων συνθετών (Ι. Παπαδάτος, Γ. Δούσης, Γ. Γκίκας) σε παγκόσμια πρεμιέρα. Το έργο του Δούση, Versicoli Quasi Ecologici, έθεσε οικολογικούς προβληματισμούς και ανησυχίες μέσα από τη γνώριμη πολυστιλιστική και ενίοτε ανατρεπτική γλώσσα του συνθέτη. Το έργο του Παπαδάτου, Three Rivers Flowing Together to Form an Ocean, εκ νέου σε συσχέτιση με τη φύση μας μετέφερε αναστοχαστικά στον εσωτερικό κόσμο του δημιουργού, ιδιαίτερα πλούσιο σε εκφραστική αμεσότητα και τεχνική αρτιότητα. Ο Γιάννης Γκίκας υπέγραψε το έργο The Dream, επίσης εσωστρεφώς φαντασιακό και συμπεριληπτικό, ενώ πραγματοποίησε την ενορχήστρωση για μεσόφωνο, βιόλα και πιάνο του τραγουδιού του Γιάννη Κωνσταντινίδη «Απόψε τα μεσάνυχτα», επεξεργασία παραδοσιακού τραγουδιού της Καππαδοκίας. [Οι δημιουργοί των λοιπών ποιητικών κειμένων δεν αναφέρονται στο πρόγραμμα].
Εν συνόλω οι ερμηνεύτριες παρουσίασαν με ακρίβεια έργα σημαντικών τεχνικών απαιτήσεων, επιτυγχάνοντας παράλληλα –και αυτό είναι το σημαντικότερο– να αγκαλιάσουν το κοινό με την εκτέλεσή τους, να το μυήσουν μέσω αυτής μυσταγωγικά στον κόσμο των δημιουργών. Μια επιτυχημένη συναυλία που συνάντησε τη θερμή ανταπόκριση του ακροατηρίου.
Μνεία οφείλει να πραγματοποιηθεί επίσης στην επιτυχημένη μικτή δόμηση του προγράμματος, με έργα έντεχνης μουσικής του 20ού αιώνα, της ελληνικής και εν γένει δυτικής δημιουργίας, η οποία εν συνόλω τόνισε τη συμπόρευση των συνθετών και την ενσωμάτωση των επιμέρους πολιτιστικών χαρακτηριστικών σε μία μουσική διεθνικών χαρακτηριστικών.
