• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Ἀρχιμουσικὸς Οὖρος Λάγιοβιτς, σολίστ Ἀντώνης Σουσάμογλου (βιολί) = ἰδεώδης ΚΟΑ ὡς πρόγραμμα καὶ ἑρμηνεῖες!

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2018 (64)
    • 2017 (98)
    • 2016 (99)
    • 2015 (78)
    • 2014 (111)
    • 2013 (86)
    • 2012 (37)
  • Σύνδεσμοι

Tag Archives: Richard Wagner

Επίσημη έναρξη με «Ηλέκτρα» του Richard Strauss

Η Αγνή Μπάλτσα (Κλυταιμνήστρα). Φωτο: Ανδρέας Σιμόπουλος.

Η διάσημη μονόπρακτη όπερα  «Ηλέκτρα» (Elektra, Op. 58) του Richard Strauss (1864-1949), έλαβε την πρώτη της παγκόσμια παρουσίαση στις 25 Ιανουαρίου 1909, στην Κρατική Όπερα της Δρέσδης, εκεί όπου συνολικά εννέα ακόμα όπερες του ίδιου συνθέτη είδαν για πρώτη φορά το φως. Πρόκειται για έργο γεμάτο από τολμηρές καινοτομίες. Ο Strauss αναπτύσσει το μουσικό του υλικό αξιοποιώντας μια νέα μουσική γλώσσα: η τολμηρή αρμονία, με συνεχείς αλλοιωμένες συγχορδίες, συνδυάζεται με πρωτότυπους ρυθμικούς συνδυασμούς και μια […]

«ΛΟΕΝΓΚΡΙΝ»

sat-27-1-2017

Βαθμολογία: 10/10 Άψογη παραγωγή. Όσο και αν ψάχνεις για ατέλειες, δεν βρίσκεις κάτι, που να καθιστά την θέαση της παράστασης ενοχλητική. Οι συντελεστές σεβάστηκαν το κοινό σε όλα τα επίπεδα. Η όπερα του Ρίχαρντ Βάγκνερ Λόενγκριν κατέφτασε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 27 Ιανουαρίου 2017 και για πέντε μόνο παραστάσεις, 52 χρόνια μετά την πρώτη, και μοναδική έως σήμερα, παρουσίαση του έργου από την Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ) τον Ιανουάριο του 1965. Πρόκειται για μία νέα παραγωγή της ΕΛΣ, προερχόμενη […]

Otello από Λυρική Σκηνή

OTELLO voulgaridou platanias

Ο Giuseppe Verdi θαύμαζε τα έργα του William Shakespeare. Είχε ομολογήσει ότι τον τοποθετούσε ακόμη ψηλότερα και από τους δικούς μας τρεις μεγάλους τραγικούς, τους οποίους επίσης εκτιμούσε και είχε καλά μελετήσει. O εκδότης του, Giulio Ricordi, όπως και ο πατέρας του, Tito Ricordi, μορφή στον μουσικό χώρο όχι μόνον της Ιταλίας, προσπαθούσε υπομονετικά για δέκα ολόκληρα χρόνια να τον πείσει ότι μετά την Aida, που είδε το φως το 1871, όφειλε να συνθέσει μια […]

Διεθνείς παρουσίες: Kaufmann, Kammerochester Wien-Berlin και Trio ’92

Ο τενόρος Jonas Kaufmann

Η σύμπραξη του Βαυαρού τενόρου Jonas Kaufmann με την Kammerorchester Wien-Berlin, που παρακολουθήσαμε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, 13/5), κρίθηκε από κάθε άποψη εντυπωσιακή σε ποιότητα και μουσικό όραμα. Η βραδιά άνοιξε με τη Συμφωνία για έγχορδα αρ. 10 του Felix Mendelssohn Bartholdy: ο συνθέτης ολοκλήρωσε τις 12 Συμφωνίες για έγχορδα μεταξύ των ετών 1821 και 1823, στην τρυφερή ηλικία των 12 με 14 ετών. Στα έξοχα αυτά έργα, τεχνικά, δομικά και συναισθηματικά […]

Τρεις παρισινές παραστάσεις ιδιαίτερων ποιοτήτων

Η μέτζο Janina Baechle (Brangäne) και η σοπράνο Violeta Urmana (Isοlde) σε σκηνή της παράστασης του "Τριστάνου και της Ιζόλδης" (φωτο: Opéra national de Paris/Charles Duprato).

Η Ρουμάνα υψίφωνος Angela Gheorghiu σημείωσε το διεθνές της ντεμπούτο στα μέσα της δεκαετίας του ενενήντα (o Sir Georg Solti υπήρξε ένας από τους μεγάλους της Μέντορες, στην αρχή της σταδιοδρομίας). Έκτοτε δεν έχει παύσει να απασχολεί τόσο τη διεθνή μουσική κοινότητα με τις λαμπρές της ερμηνείες, όσο και τις σκανδαλοθηρικές στήλες, με τις ιδιοτροπίες της. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για καλλιτέχνιδα, που όλα αυτά τα χρόνια στέκεται με ταλέντο, συνέπεια και επαγγελματισμό μπροστά στο […]

Παραμυθένια Butterfly από ΕΛΣ

Maria Luigia Borsi (Butterfly) και Olesya Petrova (Cio-Cio-San) στην παράσταση της "Madama Butterfly". Φωτο: Stefanos

Σε πρόσφατο σημείωμά μας, αναφερόμενοι στο ανέβασμα του βαγκνερικού Ιπτάμενου Ολλανδού από την Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ), που είχε παρουσιαστεί τον Ιούνιο, είχαμε παρατηρήσει, ότι θα ήταν επιθυμητό και ταιριαστό κατά το έτος Wagner-Verdi (διακόσια χρόνια από τη γέννησή τους), το λυρικό μας θέατρο στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Φεστιβάλ Αθηνών, να είχε ανεβάσει μια όπερα του Giuseppe Verdi και μάλιστα από τις πιο σπάνια παρουσιαζόμενες. Στη θέση όπερας του Verdi, όμως, προτάθηκε […]

«Ο Ιπτάμενος Ολλανδός» από την Εθνική Λυρική Σκηνή

Η όπερα "O Ιπτάμενος Ολλανδός" του Richard Wagner, όπως παρουσιάστηκε από την ΕΛΣ. Φώτο: Stefanos.

Είναι πραγματικά σπάνιες οι φορές που το ελληνικό κοινό έχει την ευκαιρία να απολαύσει πλήρη κάποια όπερα (σωστότερα, μουσικό δράματα) του Richard Wagner. Και τούτο διότι οι μουσικές και τεχνικές απαιτήσεις των μεγάλων σε χρονική διάρκεια μελοδραμάτων του είναι τεράστιες και ενίοτε μη εύκολα αντιμετωπίσιμες από τις εγχώριες δυνάμεις. Φέτος συμπληρώνονται ακριβώς διακόσια χρόνια από τη γέννηση του Γερμανού μουσουργού όπως και από τη γέννηση του άλλου μέγιστου οπερατικού συνθέτη, βεβαίως του Ιταλού Giuseppe Verdi. […]

Τρυφερός Donizetti από Met

Anna Netrebko (Adina) και Ambrogio Maestri (Dr Dulcamara). Φωτο: Nick Heavican/Metropolitan Opera

Το 1832, μέσα σε μόλις έξι εβδομάδες, ο Gaetano Donizetti ολοκλήρωσε την αριστουργηματική κωμική όπερα L’ Elisir d’ Amore (Το Ελιξίριο του Έρωτα). Το έργο παρουσιάστηκε με τεράστια επιτυχία, στις 12 Μαΐου του ίδιου έτους, στο Μιλάνο (Teatro della Canobbiana). Σύντομα βρήκε τον δρόμο του στις μεγάλες σκηνές της Ευρώπης και της Αμερικής. Πρόκειται για μια από τις διασημότερες όπερες του ρεπερτορίου: αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στους πολλούς θαυμαστές της συγκαταλεγόταν και ο Richard […]

Eμπνευσμένο βαγκνερικό φινάλε

Η Deborah Voigt ως Brünnhilde και ο Jay Hunter ως Siefgried  (φωτο: The Metropolitan Opera)

Ο Richard Wagner συνθέτοντας τον κύκλο των τεσσάρων μουσικών δραμάτων με γενικό τίτλο Το Δαχτυλίδι του Niebelung (Der Ring des Nibelungen) έστησε ένα ανυπέρβλητο επικό ηχητικό μνημείο γεμάτο υπέροχη μουσική, άψογα σχεδιασμένους ήρωες και ποικίλα όσο και διαχρονικά σύμβολα. Το ποιητικό κείμενο του έργου (libretto) είναι γραμμένο από τον ίδιο και μοιάζει να είναι σήμερα περισσότερο παρά ποτέ επίκαιρο: η δίψα για απόλυτη εξουσία μέσω της απόκτησης ενός καταραμένου χρυσού δαχτυλιδιού οδηγεί στην καταστροφή. Στην […]

Μνημειῶδες ρεσιτάλ – Βαγκνέρειο «Λυκόφως»

1abc9a

Μνημειῶδες ρεσιτάλ―Βάγκνερ: «Λυκόφως τῶν Θεῶν». ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ πολιτιστικοὺς θεσμοὺς ποὺ ἐμφανίστηκαν μετὰ τὸ Μέγαρο, τὸ Ἵδρυμα Θεοχαράκη, κατέκτησε κῦρος…ἀντιστρόφως ἀνάλογο τῶν διαστάσεων τῆς μικρῆς αἰθούσης του. Ὅλες οἱ ἐκδηλώσεις του ποὺ ἔχω παρακολουθήσει (προτελευταία: ἡ βραδιὰ Ροσσίνι, τῆς μεσο-φώνου Μαρίτα Παπαρρίζου μὲ τὸ Δημήτρη Γιάκα, πιάνο, στὴν ἄγνωστη καντάτα «Ἰωάννα ντ᾽ Ἄρκ») μὲ σφράγισαν― παρήγορες ἡλιαχτίδες μὲς στῶν καιρῶν τὸν ἀτέρμονα ζόφο. Ἀποκάλυψη στάθηκε ὁ νεαρότατος, καὶ συμπαθέστατος πιανίστας Παναγιώτης Τροχόπουλος (γ. 1982), ρωσικῆς παιδείας, […]