• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • «Evita»

    «Evita»

    Βαθμολογία: 10/10 Μία παράσταση μιούζικαλ αντάξια των προτύπων, που έχουν θέσει οι Νίκος Καρβέλας και Άννα Βίσση (Δαίμονες, Μάλα, Οι Καμπάνες του Edelweiss), ανεβάζει η People Entertainment Group στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Τί περιλαμβάνουν οι υψηλές προδιαγραφές τους; αξεπέραστη μουσική (Andrew Lloyd Webber), δουλεμένο λιμπρέτο (Tim Rice σε απόδοση του Γεράσιμου Ευαγγελάτου), ιδανικό πρωταγωνιστικό καστ (Νάντια Μπουλέ, Αιμιλιανός Σταματάκης, Μιχάλης Ψύρρας, Άλεξ Οικονόμου, Μαρία Δελετζέ, Ίαν Στρατής, Άρης Πλασκασοβίτης), προσεκτικά επιλεγμένο, πολυτάλαντο και νεανικό ensemble (Έλενα Βακάλη, Ανδρέας Βούλγαρης, Γιώργος Βούντας, Ίρις Γουργιώτου, Πέτρος Ιωάννου, Ντένια Λεβέντη, Στέφανι Μακαρίτη, Πάνος Μαλακός, Πάνος Μαλικούρτης, Γιάννης Μανιατόπουλος, Σταύρος Μαρκάλας, Νία Μπαλάφα, Σταύρος Μπέκας, Αγγέλα Σιδηροπούλου, Κατερίνα Σούσουλα, Aγγελική Τρομπούκη, Εύα Τσάχρα), μουσική διδασκαλία και διεύθυνση ορχήστρας του Αλέξιου Πρίφτη, μη επιτηδευμένη σκηνοθεσία (Δημήτρης Μαλισσόβας)

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2018 (43)
    • 2017 (147)
    • 2016 (148)
    • 2015 (131)
    • 2014 (170)
    • 2013 (137)
    • 2012 (70)
    • 2011 (1)
    • 2009 (1)
  • Σύνδεσμοι

Tag Archives: Τζουζέππε Βέρντι

«Ριγολέττος»

%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b7

Βαθμολογία: 9/10 Η σκηνοθεσία, τα σκηνικά, οι φωτισμοί και τα κοστούμια του Νίκου Σ. Πετρόπουλου μεταφέρουν τον Ριγολέττο (1851) του Τζουζέππε Βέρντι (1813-1901) από την Μάντοβα του 16ου αιώνα στο Μιλάνο του 1938. Η αρχή γίνεται με την προβολή μαυρόασπρων τίτλων έναρξης. Όλα παραπέμπουν σε θέαση ενός μαυρόασπρου φιλμ. Τα σκηνικά είναι μεγαλειώδη, αλλά όχι πομπώδη. Τα κοστούμια απλά, αλλά όχι φτηνά. Η συνολική εικόνα γράφει γκρι και για αυτό δεν μπορείς να εστιάσεις εύκολα […]

ΜΑΚΒΕΘ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΛΟΙΠΟΝ

macbeth-christoyannis

του Κυριάκου Π. Λουκάκου   Με τα σχέδια της Έλλης Σολομωνίδου – Μπαλάνου[1] Η «Βερντιανή Αναγέννηση» στη Γερμανία των δεκαετιών 1920 και εξής αποτελεί ίσως την πρώτη μεγάλη απόπειρα μουσικολογικής αρχαιολογίας του 20ου αιώνα,  σύγχρονη με την επαναφορά στη μουσική συνείδηση και στην ερμηνευτική πράξη του λησμονημένου θησαυροφυλακίου του μπαρόκ. Την εποχή, λοιπόν, που ο χώρος ξαναθυμόταν με οργανωμένο τρόπο τον -ούτως ή άλλως γερμανικής καταγωγής- Χαίντελ, ανακάλυπτε ταυτοχρόνως τον «Ντον Κάρλο» και τη «Λουίζα […]

TUTTO VERDI ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

“Tutto Verdi”, Πρωτοχρονιάτικο γκαλά όπερας. Εναρκτήρια συναυλία της σειράς εκδηλώσεων για τα 40 χρόνια από το θάνατο της Κάλλας - Γνωστές άριες και ντουέτα από τις όπερες La Forza del Destino, Simon Boccanegra, Un Ballo in Maschera, Attila, Il Trovatore, Otello του Βέρντι
Cellia Costea σοπράνο, Δημήτρης Πλατανιάς βαρύτονος, Κρατική Ορχήστρα Αθηνών. Μουσική διεύθυνση: Μίλτος Λογιάδης. Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, 30 Δεκεμβρίου 2016.

του Κυριάκου Π. Λουκάκου   Σε εορταστικό κλίμα παραμένουμε για αυτό το διάλειμμα στην επετηρίδα σχολιασμού των μουσικών γεγονότων κατά το ημερολογιακά απολογιστικό δεκαπενθήμερο του 2016. Είναι μια επιλογή με ενδεχομένως κατασκευασμένη, αλλά πάντως επίκαιρη, πρόθεση ιλαρότητας και διαφυγής από την όλο και πιο καταλυτική μέγγενη της καθημερινότητας. Σχολιάζουμε, λοιπόν, σήμερα το μονογραφικά αφιερωμένο στον Τζουζέππε Βέρντι και κατά συνθήκην φυσικά «Πρωτοχρονιάτικο» γκαλά όπερας (Αίθουσα «Χρήστος Δ. Λαμπράκης» [Φίλων της Μουσικής], 30/12/2016), στο καταστόλιστο και […]

ΡΕΚΒΙΕΜ ΤΟΥ ΒΕΡΝΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΑ

          Η ανάγνωση των βιογραφικών στοιχείων των συντελεστών στο προγραμματικό δελτάριο της συναυλίας της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών της Αγίας και Μεγάλης Τετάρτης 27/04/2016 (αίθουσα «Χρήστος Δ. Λαμπράκης» [Φίλων της Μουσικής] Μεγάρου Μουσικής Αθηνών]) ενημέρωνε εραστές και ειδήμονες, όπως και πολλούς ανύποπτους, ότι η υψίφωνος Ursula Targler – Sell είχε υπάρξει μαθήτρια μεταξύ άλλων και της … Erika Werba (sic!).  Η αναφορά μάς ξένισε σε βαθμό ανάλογο προς την ανάκληση του προσώπου, στο οποίο η […]

ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΑ ΑΪΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ

Σε κείμενο του μουσικοκριτικού Φράνκο Σοπράνο, επί τη -εν έτει 1971- εκατονταετία της «Aida», η τότε προϊούσα αναγνώριση της ποιότητας του Τζουζέππε Βέρντι ως συνθέτη αποδίδεται στη χαλάρωση των «εγελιανών» προτεραιοτήτων αξιολόγησης του «περιεχομένου» ενός λυρικού έργου, που μέχρι τότε τελούσαν σε ευθεία συνάρτηση και αναλογία  με την περιπλοκότητα και εντέλεια της «φόρμας». Περίπου μισό αιώνα περαιτέρω, η μουσικολογική αλαζονεία έναντι του συνόλου της δημιουργίας του Βέρντι, αλλά ακόμη και του Πουτσίνι ή των βεριστών, […]

«Ριγολέττος»

(c) Stefanos-RIG_A-120

Βαθμολογία: 9/10 Η σκηνοθεσία, τα σκηνικά και τα κοστούμια του κου. Νίκου Σ. Πετρόπουλου μεταφέρουν το «Ριγολέττο» του Βέρντι (1813-1901) από τη Μάντοβα του 16ου αιώνα στο Μιλάνο του 1938. Είναι μία απόδοση, που δεν ξενίζει. Τα σκηνικά είναι μεγαλειώδη, αλλά όχι πομπώδη. Τα κοστούμια απλά, αλλά όχι φτηνά. Η σκηνοθεσία, που αναβιώνει ο κ. Ίων Κεσούλης, δεν έχει ίχνος επιδειξιομανίας και βοηθά το έργο της χορωδίας και των μονωδών της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Οι όγκοι […]