• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Netherlands Dans Theater 1 στο Μέγαρο Μουσικής

    Netherlands Dans Theater 1  στο Μέγαρο  Μουσικής

    Κάποτε  οι Έλληνες θιασώτες του χορού αγάπησαν με πάθος  τα φημισμένα ‘’Μπαλέτα του 20ου αιώνα’’ του Μωρίς Μπεζάρ. Σήμερα μαγνητίζονται όλο και περισσότερο από τις παραστάσεις του διάσημου πρωτοπόρου  Ολλανδικού Χοροθεάτρου 1, όπως αποδεικνύεται από την κατάμεστη αίθουσα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής και στις τρεις  (3, 4, 5 Μαρτίου) εμφανίσεις τους με το ίδιο πρόγραμμα

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2019 (82)
    • 2018 (117)
    • 2017 (98)
    • 2016 (97)
    • 2015 (78)
    • 2014 (111)
    • 2013 (85)
    • 2012 (37)
  • Σύνδεσμοι

Articles By: Λία Τσεκούρα

Η Λία Τσεκούρα είναι Κριτικός Θέατρου, Γ.Γ. του Σωματείου Ελλήνων Κριτικών Μουσικής, Θεάτρου και Χορού, Καθηγήτρια Ανώτερων Θεωρητικών και Πιάνου.

Ικέτιδες, Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού. Αρχαίο Θέατρο Κουρίου, Κύπρος

Ικέτιδες. Άκης Σακελλαρίου, Κάτια Δανδουλάκη.

Ικέτιδες, σπαρακτικές κραυγές που περιδινούνται γύρω από το αιματοβαμμένο πεπρωμένο μίας απονενοημένης ύβρεως, ικετεύοντας καταλαγή και λύτρωση, ένα δίκαιο τέλος θανάτοιο˙  έναν δίκαιο μόρο για να αγκαλιάσει νεκρικά αγαπημένα σώματα που κάποτε λικνίστηκαν ευτυχισμένα στην τρυφερή μητρική αγκαλιά.   Στο Αρχαίο θέατρο Κούριον, ο υπόρρητος δεσμός που ενώνει την Κύπρο με τις Ικέτιδες ζωντάνεψε 39 χρόνια μετά την παράσταση του Θ.Ο.Κ. στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία Νίκου Χαραλάμπους, μαθητή του Κουν. Άλλη μια φορά δύο Εθνικά […]

Μήδεια, Ευριπίδη. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Γεωργαλάς. Θέατρο: Μπάγκειον

    Μήδεια, μια σύλληψη ζωής που γίνεται σύλληψη θανάτου, ένας προσωπικός όλεθρος που καταβυθίζεται στο αίσημον ήμαρ καθώς το πάλλευκο ομοίωμά του λικνίζεται αλλόκοτα, σιωπηλά και παγωμένα στην αιματοβαμμένη μητρική αγκαλιά.   Για όλα τ΄άλλα νιώθει φόβο η γυναίκα και δεν έχει θάρρος ούτε μπορεί τα όπλα ν’ αντικρίσει. Όμως, αν προδοθεί στον έρωτά της, πιο φόνισσα απ’ αυτήν δεν γίνεται άλλη∙ αυτή η παθιασμένη έκφραση ερωτικής απόγνωσης συνιστά ένα νέο είδος λόγου που […]

«When Swallows Cry» (Όταν τα χελιδόνια κλαίνε) του Mike van Graan, σε σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά. Θέατρο «Αγγέλων Βήμα».

Άγγελος Ανδριόπουλος, Τάκης Παρασκευόπουλος και Μανώλης Κλωνάρης. Φωτο: Ιάσωνας Κοντέος.

    When Swallows Cry…τρυφερά φτερουγίσματα ψυχών, ανελέητα τσαλαπατημένων από τη βία και την εξουσία∙ ψυχές που βιώνουν με τον πιο απάνθρωπο τρόπο τις ζωντανές, καταστροφικές αλήθειες που ματώνουν έργα ανθρώπων και θεών.   Στο πλαίσιο του προγράμματος της θεατρικής σκηνής «Αγγέλων Βήμα», με τίτλο «ΧΩΡΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ: ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ», με την οποία τιμώνται τα 25 χρόνια (1/4 του αιώνα) Δημοκρατίας στη χώρα, παρακολουθήσαμε (13 Απριλίου) με δέος το έργο του Νοτιοαφρικάνου συγγραφέα Mike van Graan […]

«Gengangere» (Οι Βρυκόλακες, 1881) του Henrik Ibsen, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά. Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν.

Ρένη Πιττακή και Ακύλλας Καραζήσης. Φωτο: Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν.

    Οι Βρυκόλακες, αλλόκοτες υπάρξεις ενός κόσμου ανήλιαγου, καίτοι υπαρκτού, που στοιχειώνουν τον αριστοκρατικό μας κόσμο· αλλόκοτες υπάρξεις εκείνου του εφιαλτικού Αχέροντα που κατασπαράσσουν κάθε λαμπερό οίστρο μίας φευγαλέας στιγμής ενός βίου που γεννήθηκε σε πορφυρά σπάργανα για να πεθάνει σε μία ζοφερή ανυπαρξία.   Μια κατανυκτική σιωπή αγκάλιασε ασφυκτικά τη σκηνή του «Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν» εκείνη την κρύα νύχτα της 27ης Φεβρουαρίου. Και εγένετο σκότος! Ένα σκότος θυελλώδες, που μας παρέσυρε στη […]

Καρέκλες (Les Chaises), του Eugène Ionesco, σε σκηνοθεσία Jean-Paul Denizon

Σκηνή από την παράσταση. Φωτο: Τούλα Ροδοπούλου.

    Πολυχώρος ΕΚΣΤΑΝ Καρέκλες, ένα εφιαλτικό μονοπάτι που οδηγεί στον θάνατο μια ζωή ήδη κενή, ένας μοναχικός θρήνος για τους αόρατους βάρβαρους που δεν φάνηκαν ποτέ! Ένας εμβληματικός συγγραφέας γράφει ένα εμβληματικό έργο! Ο Ionesco έγραψε το έργο Les Chaises (Καρέκλες) το 1952. Ήδη από τη Φαλακρή Τραγουδίστρια ο Ionesco με όχημα το  Théâtre Nouveau κηρύσσει τον πόλεμο στο λεγόμενο Théâtre de divertissement της δεκαετίας του 1940. Ο  Ionesco προκαλεί με μοιραίο τρόπο, καθώς […]

«Μαρία Πολυδούρη» της Βιβής Κοψιδά-Βρεττού, σε σκηνοθεσία Γιάννη Νικολαΐδη. Θέατρο «Αλκμήνη».

Γιάννης Νικολαίδης, Φωτεινή Φιλοσόφου, Νίκος Γιαννακάς. Φωτο: Αθηνά Λεκκάκου.

    «Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες, στα περασμένα χρόνια». Η ζωή ερωτεύεται τον θάνατο, συνομιλεί μαζί του ηδονικά και μεταμορφώνεται σε μια διάπυρη, απελπισμένη εικονοποίηση ενός αιματοβαμμένου έρωτα· εκείνου του αιματοβαμμένου έρωτα που διαλύει την ύπαρξη για να την αναστήσει στο απέραντο επέκεινα του ποιητικού σύμπαντος.   Δέος! Δε υπάρχει άλλη λέξη για να περιγράψω την προσμονή, ή μάλλον, εκείνο το βαθύ αίσθημα προσδοκίας, που ελκύει τον νου σε ερωτικές περιπτύξεις· αυτή ήταν […]

Φορτουνάτος – του Μάρκου Αντώνιου Φώσκολου, σε διασκευή και σκηνοθεσία Γιώργου Παπαευσταθίου, Θέατρο «Μπρόντγουαιη»

Δανάη Μιχοπούλου και Γιώργος Αντωνόπουλος.

    Φορτουνάτος, «τό Ριζικό κι ὁ Ἒρωτας ἐσμίξασιν ἀμάδι καί συνουρίζονται κι οἱ δυό καθημερνό στόν Ἅδη μά μέ κρατοῠ παντοτινά, νά κρίνου τό κορμί μου, τό λογισμό μου, την καρδιά, τό νοῠ καί τήν ψυχή μου»               Ένα όμορφο γεναριάτικο πρωινό, με έναν ήλιο άρχοντα (24 Ιανουαρίου 2019), βρεθήκαμε στη φιλόξενη σκηνή του θεάτρου Broadway, ενός θεάτρου γεμάτου μνήμες και μυρωδιές από παραστάσεις ενός άλλου καιρού. Αυτός ο άλλος καιρός ήταν που […]

Η «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟ-ΚΟΣΜΟΥ» των Νίκου Περδίκη και Γιώτας Κουνδουράκη

Ο Χρήστος Μαραθιάς. Φωτο: Απόστολος Γιαννόπουλος.

Σκηνοθεσία: Γιώτα Κουνδουράκη. Θέατρο «Αλκμήνη», Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019.   Η ΔΗΜιουργία τουΥΠΟκόσμου, μία παράσταση σκληρού ροκ για γερά νεύρα, όπου πλάσματα φαινομενικά παράξενα, αλλόκοτα, ξένα και ανοίκεια στοιχειώνουν την πάλλευκη θεϊκότητά μας, για να μας δείξουν την απύθμενη τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης.   Ξαφνικά, το secret room του θεάτρου «Αλκμήνη» μετατρέπεται αργά και βασανιστικά σε μια αίθουσα κατόπτρων. Κάπου εκεί, πνιγμένος στην αχλή της σκέψης ανασαλεύει ένας τίτλος, Η Δημιουργία του Υποκόσμου…Ένας τίτλος γοητευτικός, […]