• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Τὸ Μέγαρο δὲν ἔφτιαξε ποτὲ κοινό !

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2017 (134)
    • 2016 (148)
    • 2015 (131)
    • 2014 (170)
    • 2013 (137)
    • 2012 (70)
    • 2011 (1)
    • 2009 (1)
  • Σύνδεσμοι

«72 ώρες»

_MG_6176

Βαθμολογία: 6/10

BA5Y7849Ανάγκη των ημερών να γελάσεις. Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης φέτος κάνει ότι μπορεί για αυτό. Η παράσταση «72 ώρες» φιλοξενείται στο Black Box του Ιδρύματος. Με το που μπαίνεις και κάθεσαι στην καρέκλα σου, αντικρίζεις στο ίδιο επίπεδο με σένα έναν τοίχο, που αποτελούν περίπου 15 κουτιά, πάνω στον οποίο προβάλλονται σκηνές και από το φιλμ του 1964 «Zorba the Greek». Όταν ξεκινήσει το έργο, αντιλαμβάνεσαι ότι αυτά τα κουτιά θα αποτελέσουν τα σκηνικά της παραγωγής, θυμίζοντας την ιδέα του «I will survive» του σκηνοθέτη κου. Γιάννη Σαρακατσάνη, που συνυπογράφει και τους φωτισμούς με την κα. Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη. Η κα. Μολυβδά-Φαμέλη είναι υπεύθυνη μαζί με την κα. Ηλένια Δουλαδίρη και για τα σκηνικά και τα κοστούμια των «72 ωρών». Την παράσταση διοργανώνει η AbOvo, ιδρυτικό μέλος της οποίας είναι ο κ. Σαρακατσάνης (υποψήφιος για βραβείο Νέου Δημιουργού το 2007 και βραβευμένος για ανδρικό ρόλο το 2014 από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών).

BA5Y7807Ένας άντρας (ο κ. Γιώργος Χατζηπαύλου του «Σχεδόν σαράντα») και μία γυναίκα (η δημοσιογράφος κα. Αστερόπη Λαζαρίδου) γράφουν για τον 38χρονο «Μάνο» (τον υποδύεται ο 38χρονος κ. Κίμων Φιορέτος) και την 38χρονη «Μάνια» (την υποδύεται η 37χρονη κα. Βάσω Καβαλιεράτου, επίσης ιδρυτικό μέλος των AbOvo). Δύο μόνοι άνθρωποι γνωρίζονται στα χρόνια του Facebook, βγαίνουν για καφέ, κάνουν σεξ, σπάει το προφυλακτικό και έχουν 72 ώρες, για να αποφασίσουν αν η Μάνια θα λάβει το χάπι «της επόμενης μέρας».

BA5Y7273Τα αστεία της παράστασης ξεκινούν χωρίς να σε μαγεύουν. Μετά τα 10 πρώτα λεπτά όμως το κείμενο αρχίζει να σε κερδίζει. Από τη σκηνή παρελαύνουν αναφορές σε γνωστούς θεατρικούς και κινηματογραφικούς ήρωες, σε ταινίες και ηθοποιούς, στους πρώην και στις πρώην των πρωταγωνιστών. Μετά το σύντομο διάλειμμα, το «The Minute Waltz» και την προβολή διάσημων κινηματογραφικών φιλιών στον τοίχο του σκηνικού, η μηχανή ξαναζεσταίνεται. Το κείμενο κατακεραυνώνει τον τρόπο που οι γονείς ανατρέφουν το γιο και την κόρη. Σίγουρα δεν κρύβεται κάποια πρωτοτυπία στις ιδέες των συγγραφέων. Η εξέλιξη της ιστορίας είναι μάλλον προβλεπόμενη. Οι αρετές του έργου κρύβονται όμως στο σωστό timing, απαραίτητο για μια καλή κωμωδία, και στο όχι αισχρό της πένας. Οι κκ. Χατζηπαύλου και Λαζαρίδου αποφεύγουν το δρόμο των ύβρεων, που συνήθως χαρακτηρίζει κωμωδιογράφους, που αποζητούν το εύκολο γέλιο και που έχει στερέψει η έμπνευσή τους. Ως μοναδικό φάουλ θα μπορούσε να αναφερθεί η παλιομοδίτικη καρικατούρα της υπερπροστατευτικής μάνας, που θα ταίριαζε περισσότερο σε κείμενο περασμένων δεκαετιών.

BA5Y7035Ο κ. Φιορέτος και η κα. Καβαλιεράτου υποδεικνύουν σκηνικό ήθος. Σε όλες τις σκηνές ο ένας σέβεται τον άλλον. Δεν παρατηρείς ανταγωνισμό. Δεν προσπαθεί ο ένας να «καπελώσει» τον άλλον. Δεν έχουν λόγο να το κάνουν. Και οι δύο αποδεικνύονται σε αυτή την παράσταση καλοί ηθοποιοί. Έχουν δύσκολο έργο, αφού το να παίζεις τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας δεν σου επιτρέπει να «κλέψεις». Ο θεατής αναγνωρίζει τους ήρωες και δεν μπορεί ο ηθοποιός να του παρουσιάσει κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αρκετοί καλλιτέχνες του θεάτρου ισχυρίζονται μάλιστα ότι είναι πιο δύσκολο να υποδύεσαι τον καθημερινό άνθρωπο παρά τον Άμλετ, εννοώντας ότι ο θεατής δεν έχει αναφορές για το Δανό πρίγκηπα, ενώ γνωρίζει πως θα συμπεριφερόταν ένας απλός πολίτης, τι θα αισθανόταν, πως θα αντιδρούσε. Έτσι Φιορέτος και Καβαλιεράτου είναι φυσικοί, λες και παίζουν τον εαυτό τους. Δεν δείχνουν ότι παίζουν, αλλά ότι ζουν. Αν μη τι άλλο αυτό είναι κατόρθωμα, σε μια εποχή, που αναγνωρισμένοι ηθοποιοί δεν έχουν αποποιηθεί ακόμα το στόμφο του «ποιοτικού» παιξίματος, αδυνατώντας να αντιληφθούν τη γελοιότητα της τέχνης τους, παίζοντας δράμα. Αλλά και στην κωμωδία «φτασμένοι» ηθοποιοί επέδειξαν αδυναμία απεγκλωβισμού από τη μανιέρα, που τους έκανε γνωστούς και περιφέρουν επί σκηνής το κουφάρι της παλιάς δόξας τους και την ξινίλα στις δημόσιες εμφανίσεις τους, χωρίς να μπορούν να πουν μια καλή κουβέντα για τους νεώτερους συναδέλφους τους.

BA5Y7104Βοηθός σκηνοθέτη: Στέφανος Αχιλλέως. Μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς. Φωτογραφίες: Ανδρέας Σιμόπουλος. Δημόσιες Σχέσεις και επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου. Η κωμωδία των Γιώργου Χατζηπαύλου και Αστερόπης Λαζαρίδου από την 1η  Απριλίου θα ανεβαίνει παράλληλα και στη Θεσσαλονίκη, με διαφορετικό καστ και την ίδια σκηνοθεσία.

«72 ώρες» ΚΩΜΩΔΙΑ των κκ. Γιώργου Χατζηπαύλου και Αστερόπης Λαζαρίδου.

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης-Black Box. Πειραιώς 206 (ύψος Χαμοστέρνας), Ταύρος 17778. Τηλ.: 210 341 8550,Φαξ: 210 341 8570. Email:info@mcf.grΚάθε Δευτέρα και Τρίτη, 21.00. Μέχρι και τις 26/4. Εισιτήρια: 12€ (στο ταμείο, την ημέρα της παράστασης), 10€ (προπώληση), 5€ (ειδική τιμή για ανέργους και Ατέλεια). Διάρκεια:  100 λεπτά (με δεκάλεπτο διάλειμμα). Χορηγός της παράστασης είναι η Gruppo Gemello.

 

About Κωστής Δ. Μπίτσιος

Ο Κωστής Δ. Μπίτσιος είναι δικηγόρος. Σπούδασε Νομικά και Δημοσιογραφία. Είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Γράφει για θέατρο, χορό, όπερα και μουσική στο www.critics-point.gr και για κινηματογράφο, τηλεόραση και μουσική στο www.apotis4stis5.com