• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Σχέσεις τέχνης και εξουσίας

    της Χριστίνας Κόκκοτα θεατρολόγου-μέλους Ε.Ε

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2017 (111)
    • 2016 (148)
    • 2015 (131)
    • 2014 (170)
    • 2013 (137)
    • 2012 (70)
    • 2011 (1)
    • 2009 (1)
  • Σύνδεσμοι

27ο Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Θεάτρου στο Πεκίνο

Η κριτική στην εποχή του Διαδικτύου

του Κυριάκου Π. Λουκάκου

 

 

Όποιος παρακολουθεί τις δράσεις της «Διεθνούς Ενώσεως Κριτικών Θεάτρου» (International Association of Theatre Critics, εφεξής IATC), νομικού προσώπου που συναριθμεί στις τάξεις του την «Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών», όχι μόνον αντιλαμβάνεται τη σημασία της συμμετοχής σε αυτή τη διεθνή συλλογικότητα, αλλά και συνειδητοποιεί τη σταδιακή υποχώρηση του ευρωπαϊκού παράγοντα από τα διεθνή δρώμενα των παραστατικών τεχνών, στα οποία παραδοσιακά τού επιφυλασσόταν προβάδισμα. Όχι πλέον! Με απρόθυμες ή σε αδυναμία τις ευρωπαϊκές ενώσεις κριτικών να χρηματοδοτήσουν τη φιλοξενία διασκέψεων και συμποσίων, η διοργάνωση του 27ου Συνεδρίου της AICT πραγματοποιήθηκε στο Πεκίνο με τη γενναιόδωρη φιλοξενία της Κινεζικής πτέρυγας (βλ. εκτενώς σε  http://www.aict-iatc.org/index.html, όπου και η «οικογενειακή φωτογραφία» των συμμετασχόντων). Από τις 14 έως τις 20 Οκτωβρίου και στο περιθώριο του Συνεδρίου, είχαμε την ευκαιρία, ως Ελληνική αντιπροσωπεία, να συνδιαμορφώσουμε το νέο διοικητικό συμβούλιο της Διεθνούς Ένωσης, το οποίο πλαισιώνουν πλέον με δυναμισμό καθιερωμένες αλλά και αναδυόμενες, ισχυρές και/ή μεγάλες δυνάμεις και οικονομίες, όπως, μεταξύ άλλων, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, οι ΗΠΑ, η Ινδία, η Ιαπωνία, η Νιγηρία, η Ταϊλάνδη και, όπως ήταν αναμενόμενο, η οικοδέσποινα Κίνα. Πρόεδρος στο νέο ΔΣ της IATC αναδείχθηκε «η έμπειρη κριτικός Θεάτρου και Χορού» Margareta Sörenson από τη Σουηδία, διαδεχόμενη μετά από μια δεκαετία περίπου στο πηδάλιο του θεσμού τον δραστήριο (Νοτιο)κορεάτη Yun-Cheol Kim.

Το Συνέδριο του Πεκίνου απασχόλησε επίκαιρη θεματική με τίτλο «Ένας Νέος Κόσμος: Η Επαγγελματική Κριτική στην Εποχή του Διαδικτύου». Σειρά εισηγήσεων ανέδειξε την επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στους όρους άσκησης της κριτικής, τους κινδύνους που συνδέονται με τη σταδιακή υποκατάσταση του εντύπου από το ηλεκτρονικό μέσο, την αμφισβήτηση της αυθεντίας του κριτικού μέσα από την ελεύθερη και ευχερή έκφραση και προβολή γνώμης του οιουδήποτε, αλλά και τις προκλήσεις προσαρμογής του πρώτου στα νέα δεδομένα, προκλήσεις όχι απαραιτήτως ασύμπτωτες με όρους ευθυκρισίας και εγκυρότητας που οφείλουν να χαρακτηρίζουν τις παρεμβάσεις του. Το Συνέδριο ανέδειξε επίσης την εντεινόμενη αμοιβαία εισπήδηση των παραστατικών τεχνών, με αρκετούς από τους εισηγητές να δηλώνουν ότι αρθρογραφούν, παράλληλα με το Θέατρο, και για την Όπερα ή τον Χορό, ενώ και η νέα Πρόεδρος, κατά την αποχαιρετιστήρια ομιλία της προς τον προκάτοχό της, διεκδίκησε για τη Διεθνή Ένωση «την προστασία της κριτικής Θεάτρου, Μουσικής, Χορού και των παραστατικών τεχνών εν γένει», κατεύθυνση στην οποία η Ελληνική πτέρυγα είχε εξάλλου ανέκαθεν προσβλέψει και εξακολουθεί να προωθεί, όπως ενημέρωσε σχετικά τους εταίρους της με δημόσιες παρεμβάσεις και κατ’ ιδίαν επαφές. Παραλήπτης, τέλος, του 5ου Βραβείου «Θάλεια» της IATC ήταν ο Ιταλός ηθοποιός, σκηνοθέτης και θεωρητικός Eugenio Barba.

Το ταξίδι μας στην Ανατολή υπήρξε όμως και ευρύτερα αποκαλυπτικό της άγνοιάς μας για έναν κόσμο που αρνείται να ανταποκριθεί πλέον στο στερεότυπο της «ωχρής Κίνας». Χώρα που σφύζει από τον πυρετό εκτεταμένης και συχνά θεαματικής ανοικοδόμησης, η Κίνα αποτελεί ανοιχτή και ενδιαφέρουσα πρόκληση της ιστορικής διαδικασίας. Έχοντας αξιοποιήσει στο έπακρο τις δυνατότητες οικονομικής ανάπτυξης  που διασφαλίζει ο περιορισμός της πολιτικής διαμάχης στο πλαίσιο ενός μόνον κόμματος, η πολυάνθρωπη αυτή χώρα επιχειρεί την εξαγωγή του πολιτικού προτύπου της στον υπόλοιπο κόσμο με δοκιμαστικό πεδίο το «Κινεζικό Χόνγκ – Κονγκ», ενισχυόμενη από δυτικά think tanks, όπως το λεγόμενο «Intelligent Governing», μέλη του οποίου ακούσαμε, στο αγγλόφωνο κανάλι CCTV America, παρεμπιπτόντως μοναδική κατανοητή πρόσβασή μας στην ενημέρωση κατά την εκεί παραμονή μας, να προβάλλουν ως ιδεώδες το κινεζικό μοντέλο διακυβέρνησης, επειδή διευκολύνει την εφαρμογή των πολιτικών αποφάσεων χωρίς την «αντίσταση του πεζοδρομίου», σε αντίθεση με ένα ανεπιθύμητο για εκείνους οικονομικό κόστος της δημοκρατίας.

Με ανοιχτό αυτό το κομβικό ζήτημα για την εν γένει ποιότητα της ζωής μας ως ατομικού και συλλογικού διακυβεύματος, διόλου άσχετο φυσικά με τον εντεινόμενο οικονομικό εναγκαλισμό μας από την γιγάντια χώρα, δεν δικαιούμεθα μολαταύτα να παρακάμψουμε τον εντυπωσιασμό μας από την ποιότητα των υποδομών που συναντήσαμε σε κάθε μας βήμα, είτε αφορά το μέγεθος είτε την επιμόνως φουτουριστική αρχιτεκτονική τους ταυτότητα: οικοδομήματα σαν το υπερσύγχρονο διεθνές αεροδρόμιο του Πεκίνου, τη νέα Πανεπιστημιούπολη της Ακαδημίας Παραστατικών Τεχνών, 60 χλμ. πλέον  από το κέντρο της πόλης της παλαιάς στέγης της, ή το εμβληματικό «Εθνικό Κέντρο Παραστατικών Τεχνών», που προστίθεται στο εντυπωσιακό πλέγμα δημοσίων κτηρίων γύρω από  την πασίγνωστη και δρακόντεια φρουρούμενη και παρακολουθούμενη πλατεία Τιαν – Αν – Μεν,  μια ανάσα μόλις  από την πάλαι ποτέ «Απαγορευμένη Πόλη» και το παρακείμενό της Μαυσωλείο του Μάο…

About Κυριάκος Π. Λουκάκος

Ο Κυριάκος Λουκάκος είναι δικηγόρος - διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου της Κολωνίας, ειδικός επιστήμων στον Κύκλο Ποιότητας Ζωής του «Συνηγόρου του Πολίτη» και διαπιστευμένος διαμεσολαβητής από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Υπήρξε συνεργάτης του Γ’ Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας στην παραγωγή και παρουσίαση εκπομπών όπερας (1994 – 2010), είναι ο κριτικός μουσικής της εφημερίδας ΑΥΓΗ, καθώς και τακτικό μέλος του Σωματείου «Υποτροφίες Μαρία Κάλλας», του Ωδείου Αθηνών, της «Κίνησης πολιτών για μιαν Ανοιχτή Κοινωνία» και της Ενώσεως Ελλήνων Θεατρικών & Μουσικών Κριτικών, στην προεδρία του διοικητικού συμβουλίου της οποίας εκλέγεται από του έτους 2005.