• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Μάλερ και Βάγκνερ από ελληνικά χέρια

    Μάλερ και Βάγκνερ από ελληνικά χέρια

    Η  ΚΟΑ σε «μεγάλη πορεία» Μοιάζει πλέον μακρινή η εποχή που ο ακροατής της 9ης συμφωνίας του Γκούσταβ Μάλερ προσερχόταν στη συναυλιακή αίθουσα με το ευεργέτημα της σπάνιας ή και της πρώτης ακρόασης του έργου, και μάλιστα από μιαν ορχήστρα του τόπου του. Εξίσου μακρινή οφείλει να καταστεί και η εποχή που έδινε την ευχέρεια σε έναν εθνικό ορχηστρικό σχηματισμό, έστω της ευρωπαϊκής περιφέρειας, να αντιμετωπίζει το μνημειακών απαιτήσεων –γερμανικό ως επί το πολύ- συμφωνικό και μελοδραματικό ρεπερτόριο ως εξωτική χώρα άπιαστων επιδόσεων

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2017 (99)
    • 2016 (148)
    • 2015 (131)
    • 2014 (170)
    • 2013 (137)
    • 2012 (70)
    • 2011 (1)
    • 2009 (1)
  • Σύνδεσμοι

Monthly Archives: Απρίλιος 2016

Ντονιτζέττι: «Ρόμπερτ Ντεβερέ», ἀποθέωση λυρικῆς τέχνης τὸν 21ο αἰ. ἐν «Μέτ».

Ἀρχιμουσικὸς Οὖρος Λάγιοβιτς, σολίστ Ἀντώνης Σουσάμογλου (βιολί) = ἰδεώδης ΚΟΑ ὡς πρόγραμμα καὶ ἑρμηνεῖες!

ΜΠΕΤΟΒΕΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΜΕΡΑΤΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Ολοκλήρωση ενός Μαραθωνίου        Χωρισμένη σε δύο διαδοχικά μέρη υπό την μορφή αυτοτελών συναυλιών και με ώρα ενάρξεως την 18η απογευματινή και την 21η εσπερινή της 6ης/03/2016 αντιστοίχως, η αναβίωση της θηριώδους Akademie της 22ας Δεκεμβρίου 1808 με έργα του Μπετόβεν, που τότε είχε διευθύνει ο ίδιος, περιελάμβανε και αποσπάσματα από την λειτουργία του σε ντο μείζονα, ισομερώς κατανεμημένα στις δύο συνέχειες. Πραγματική «Σταχτοπούτα», σε σχέση με τη μεταγενέστερη και πλέον μεγαλειώδη Missa Solemnis, […]

ΜΠΕΤΟΒΕΝ ΣΕ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟ

Πρώτη σελίδα στην αναδρομή μιας ιστορικής συναυλίας από την Καμεράτα        Σε μιαν ιστορική και ιδιαιτέρως μακράς διαρκείας συναυλία, την «Ακαδημία» της 22ας Δεκεμβρίου του 1808 στο νεόδμητο (1801) και ιδιωτικό τότε Theater an der Wien, ανέτρεξε πρόσφατο εγχείρημα της «Καμεράτα – Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής» υπό τον καλλιτεχνικό διευθυντή της Γιώργο Πέτρου το κυριακάτικο απόγευμα και εσπέρας της 6ης Μαρτίου 2016. Στην έκπαλαι φημισμένη αίθουσα της Βιέννης το πρόγραμμα απάρτιζαν αποκλειστικά […]

ΚΟΥΡΕΑΣ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ ΑΓΕΥΣΤΟΣ ΚΑΙ ΤΡΑΧΥΣ

    Αυτό που αναδεικνύει τον Τζοακίνο Ροσσίνι σε έναν από τους διαχρονικά σημαντικότερους συνθέτες κωμικής όπερας είναι, κατά την άποψή μας, πρωτίστως ο ευτυχής συγκερασμός της αφρώδους έμπνευσης με το καλό γούστο. Αυτός εξευγενίζει την οικεία – από την commedia dell’ arte – τραχύτητα χονδροειδών κωμικών καταστάσεων,  επανειλημμένως αξιοποιημένων μέχρι των ημερών του τόσο στο θέατρο πρόζας όσο και στο λυρικό αδελφάκι του. Και μάλιστα χωρίς οποιαδήποτε έπαρση, χάρη στη γενναιόδωρη ιδιοσυγκρασία αυτού του κατ’ […]

ΕΝΑΤΗ ΤΟΥ ΜΠΕΤΟΒΕΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΑ

Με τα σκίτσα της Έλλης Σολομωνίδου – Μπαλάνου[1]   Ακόμη και στην εποχή της εξοικείωσης με τα  μεγάλα μεγέθη στη λυρική και ευρύτερα στη μουσική φόρμα,  η παρουσίαση της 9ης συμφωνίας του Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν, σε ρε ελάσσονα, έργ. 125,  αποτελεί πάντοτε γεγονός. Δεν είναι, εξάλλου, τυχαίο ότι, στην Ελλάδα τουλάχιστον, όταν αναφερόμαστε στην ουσιαστικοποιημένη εκδοχή αυτού του αριθμητικού επιθετικού προσδιορισμού, εννοούμε, χωρίς περιθώριο εύλογης αμφιβολίας, την έσχατη των συμφωνιών του συγκεκριμένου συνθέτη. Η πραγματικότητα […]

ΖΟΥΜΠΙΝ ΜΕΤΑ & ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΕΚ ΝΕΟΥ

Με τα σκίτσα της Έλλης Σολομωνίδου – Μπαλάνου[1]   «Ινδικό θέρος» για έναν Ινδό μαιτρ της μπαγκέτας       Η στήλη ομνύει διαχρονικά στην ευπρέπεια και τους προϊόντως χειμαζόμενους κανόνες της. Έτσι, αν και το όνομά του  έχει πλέον ανεπισήμως διαρρεύσει, εμείς θα σεβασθούμε την επίσημη ανωνυμία του «Έλληνα του Λονδίνου», στον οποίο οφείλουμε καλλιτεχνικές «Αλκυονίδες ημέρες» καταμεσής στην αθηναϊκή βαρυχειμωνιά της κρίσης. Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, ας μάς επιτραπεί εισαγωγικώς να διατυπώσουμε προς […]

ΟΦΦΕΝΜΠΑΧ ΓΚΑΛΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΟΥΛΙΤΣΗ ΣΕ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ

Με τα σκίτσα της Έλλης Σολομωνίδου – Μπαλάνου[1]   Για την έναρξη της δεύτερης συναυλίας της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Ισραήλ υπό τον Ζούμπιν Μέτα (1/02/2016) ο Ινδός αρχιμουσικός επέλεξε μιαν από τις εξέχουσες εισαγωγές του θεωρούμενου ως πατέρα της γερμανικής ρομαντικής όπερας, του Καρλ Μαρία Φον Βέμπερ, τον «Όμπερον», έργο που, ακόμη και σήμερα, παρουσιάζεται σπανίως ολόκληρο, παρά την ποιότητα έμπνευσης του συνθέτη. Για την εισαγωγή ο Βέμπερ συνυφαίνει αντιπροσωπευτικά μουσικά θέματα της μουσικής πλοκής, […]

ΜΠΟΕΜ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΣ

Νέες διανομές σε ανθεκτική παραγωγή     Καταντούμε μονότονοι όταν επανερχόμεθα στο ζήτημα της πενίας ρεπερτορίου που συν τω χρόνω εμφανίζει η Εθνική Λυρική Σκηνή. Δεν παραγνωρίζονται ασφαλώς πρωτοβουλίες τόσο στο πεδίο του καθαρά γαλλικού ρεπερτορίου («Φάουστ») όσο και του σποραδικότερα επανερχόμενου Βέρντι («Σικελικοί Εσπερινοί»), ορισμένου Μπελλίνι της άγονης γραμμής («Καπουλέτοι και Μοντέκοι») ή του θεματικά πιο προσιτού Γιανάτσεκ της «Δαιμόνιας Αλεπουδίτσας». Ωστόσο ως συνολική αίσθηση παραμένει -και εντείνεται όσο κορυφώνεται η κρίση- ότι το […]

«ΟΙ ΑΛΙΕΙΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΩΝ» ΜΕΤΑ ΑΠΟ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ ΜΕΤ

… αλλά η γαλλική παράδοση μάλλον αγνοείται…        Με μια φωτογραφία δύο θρύλων των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα αναφέρθηκε η τοπική πριμαντόνα της Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης Patricia Racette, ως η οικοδέσποινα της δορυφορικής αναμεταδόσεως (16/01/16, ΜΜΑ 7/2/16), στην μέχρι πρό τινος τελευταία από 100ετίας αναβίωση της νεανικής όπερας του Ζωρζ Μπιζέ «Les pêcheurs de perles» από το ιστορικό θέατρο. Με κοστούμια χονδροειδώς παραπεμπτικά σε κάποιας μορφής εξωτισμό αποικιοκρατικής  συμβατικότητας, ο τενόρος […]

Page 1 of 3123