• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Ὁ «μαέστρος» (;!) . Φρὰνκ Μπέερμαν, κατὰ τύχην (;) στὴν Κ.Ο.Α…
    Δεύτερη ἐντὸς ἡμερῶν συναυλία κατώτερη κάθε κριτικῆς, σχολιάζεται ξανὰ χάριν τῆς Ἱστορίας.

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2018 (77)
    • 2017 (98)
    • 2016 (99)
    • 2015 (78)
    • 2014 (111)
    • 2013 (86)
    • 2012 (37)
  • Σύνδεσμοι

Monthly Archives: Ιανουάριος 2014

Ο “Macbeth” της ΕΛΣ

Δήμητρα Θεοδοσίου (Lady Macbeth) και Δημήτρης Τηλιακός (Macbeth) σε σκηνή της όπερας "Macbeth". Φωτο: ΕΛΣ/Stefanos.

Ο William Shakespeare ήταν ανάμεσα στους πιο αγαπημένους συγγραφείς του Giuseppe Verdi, ο οποίος υποστήριζε ότι τον προτιμούσε ακόμα και από τους Έλληνες τραγικούς. Μολονότι τελικά συνέθεσε μόνο τρεις όπερες βασισμένες σε θεατρικά έργα του κορυφαίου Άγγλου δραματουργού (τις Macbeth, Othello και Falstaff), κατά τη διάρκεια της μακράς σταδιοδρομίας του εξέτασε, μετά από διάφορες προτάσεις που του είχαν γίνει, το ενδεχόμενο να γράψει διάφορες όπερες βασισμένες σε σαιξπηρικά έργα όπως  Η Καταιγίδα (The Tempest), Hamlet […]

Η αποκαλυπτική Τζίνα Φωτεινοπούλου ξεδιπλώνει μυθ-ιστορίες γυναικών

Η Τζίνα Φωτεινοπούλου στις "Μυθ-ιστορίες γυναικών"

Είναι γεγονός ότι η Τζίνα Φωτεινοπούλου είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και εκπληκτικά προικισμένες σύγχρονες Ελληνίδες τραγουδίστριες. Έχοντας αρχικά διδαχθεί κλασικό τραγούδι από την Κική Μορφονιού, συνέχισε τις σπουδές της στο Λονδίνο μελετώντας παραστασιακές τέχνες (μουσική, υποκριτική και χορό) και ειδικεύθηκε στο musical. Τα τελευταία χρόνια την έχουμε απολαύσει σε πολλές επιτυχημένες παραστάσεις, λ.χ. στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Θεόφραστος Σακελλαρίδης, Βαφτιστικός, 2012) και Εθνική Λυρική Σκηνή (Franz Lehár, Η Εύθυμη Χήρα, 2012, και Σακελλαρίδης, […]

Ὁ μέγας Μπὰχ καὶ δύο ἐπιφανῆ του τέκνα θύματα εἰδεχθοῦς δολοφονίας!

τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τριακοστό ένατο 2013.   ΣΤΗ ΣΤΕΡΝΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ Κρατικῆς Ὀρχήστρας Ἀθηνῶν γιὰ τὸ 2013, τὸ «πόντιουμ» τοῦ ἀρχιμουσικοῦ κατέλαβε ὁ ἀγνώστου ἠλικίας καὶ ὀμιχλώδους (ὡς πρὸς τὶς σπουδὲς καὶ χρονολογίες) βιογραφικοῦ, νεαρός πάντως Μάρκελλος Χρυσικόπουλος. Ὡς τώρα ἀναφέρθηκε μόνον δὶς σὲ κριτικές μου: α) γιὰ τὴ μέτρια ἐπίδοσή του στὴ, δικαίως ξεχασμένη,  «Στέψη τῆς Ποππαίας» τοῦ Κλάουντιο Μοντεβέρντι (Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν, 6.7.2011) καὶ τὴν ἐπιεικῶς προπετῆ σχετικὴ συνέντευξή του στὸ περιοδικό «εφ» […]

Κουαρτέτο «Lutosławski» Σύνολο Idée Fixe: ἀγαστὴ πολωνοελληνικὴ σύμπραξη.

τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.     Τριακοστό όγδοο 2013.   ΟΣΟ ΠΕΡΝΑ Ο ΚΑΙΡΟΣ τόσο ζωηρεύει μέσα μου ἡ ἐξαιρετικὰ δυσάρεστη αἴσθηση πὼς οἱ ἀνταμείβουσες ὡς πρόγραμμα καὶ ἑρμηνεῖες συναυλίες ἀποτελοῦν πιὰ κάτι  πολὺ περισσότερο ἀπὸ ἄλλοτε συγκυριακὸ καὶ ξεκάρ-φωτο μέσα στὴν ὅποια πορεία τῆς ἀνέκαθεν (ἐπιφανειακὰ τοὐλάχιστον) μοιρασμένης σὲ πολυποίκιλα καπετανάτα, ἑλληνικῆς μουσικῆς ζωῆς. Στὰ καπετανάτα αὐτὰ ἁπλῶς μοίραζε αὐθαιρέτως χρήματα τὸ Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ, ἐξυπηρετώντας ἐξωκαλλιτεχνικὲς ἰδιοτέλειες: σχεδὸν πάντο-τε ΠΑΣΟΚ καὶ ΝΔ τὸ παρέδιδαν σὲ […]

Τζουζέππε Βέρντι: «Φάλσταφφ» ἀπὸ τὴ «Μέτ»

τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ. Τριακοστό έβδομο 2013.   ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΑΣΥΛΛΥΠΤΗ τύχη νὰ πρωτογνωρίσω τὸ ἔργο, πιθανότατα Δευτέρα 31.10.1966, στὴν Κρατικὴν Ὄπερα τῆς Βιέννης (Wiener Sta-atsoper), σκηνοθετημένο ἀπὸ τὸν τρισμέγιστο Λουυκκίνο Βισκόντι [Luchino Visconti, 1906-1976] , ποὺ συνυπέγραφε σκηνικὰ-κοστούμια μὲ τὸ Ferdinando Scarfiotti.   Ἡ πρεμιέρα τῆς διδασκαλίας, μὲ τὸν ἀντιπαθέστατο ὡς ἀρχιμουσικὸ καὶ συνθέτη Λέοναρντ Μπέρνσταϊν στὸ πόντιουμ,  καὶ πρωταγωνιστὴ (Φάλσταφφ) τὸ Ντῆτριχ Φίσσερ Ντήσκαου εἶχε δοθεῖ Τετάρτη, 16.3.1966.  Στὴν παράσταση ποὺ εἶδα, ἀρχιμουσικὸς ἦταν, εὐτυχῶς, […]

Ἕνα τρίο χαρίζει ὑπερκόσμιαν ανάταση ἄλλου ἤθους, ἄλλων ἐποχῶν!

τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ. Τριακοστό έκτο 2013. MATAIA ΑΝΑΖΗΤΟΥΣΑ ἐπί 3ωρο ἴσως, ἀνάμεσα σὲ ἀποκόμματα κριτι-κῶν 5 καὶ πλέον δεκαετιῶν, κριτικὴ συνόλου μουσικῆς δωματίου ποὺ νὰ εἶχα ἐξυμνήσει τόσο, ὅσο προτίθεμαι νὰ κάμω (ἀμφιβάλλω ἂν κατορθώσω νὰ περιγράψω μὲ λέξεις τὴ μοναδικότητά του…) γιὰ τὸ Τρίο ποὺ συναπε-τέλεσαν ὁ δικαίως πασίγνωστος Ρῶσος βιολιστὴς Γκιντὸν Κρέμερ (Gidon Kremer, γ. Ρίγα Λεττονίας, 27.2.1947) μὲ δύο πολὺ νεότερές του ἀλλ᾽ ἀπολύτως ἰσόκυρές του μουσικούς, τὴν Λιθουανὴ βιολοντσελίστα μὲ τὸ […]

Τα Μ.Μ.Ε. και ο ανυπεράσπιστος πολίτης

της Χριστίνας Κόκκοτα φιλολόγου-θεατρολόγου             Μπορεί το  κράτος να υπερασπίσει τον πολίτη από την λάσπη, τα ψέματα και τις διαστρεβλώσεις της αλήθειας, που επιχειρούν αυθαίρετα σε βάρος του τα Μ.Μ.Ε.; Αυτό είναι το ερώτημα που αιωρείται εμφαντικά και συνοψίζει την βαθύτερη ουσία του εμβληματικού έργου «Η χαμένη τιμή της Κατερίνας Μπλουμ» (1974) του γερμανού συγγραφέα Χάινριχ Μπελ, που έγινε ευρύτερα γνωστό από την ομώνυμη ταινία.     Εκφραστής πλέριος και ακριβής της μεταπολεμικής γερμανικής συνείδησης αλλά […]

Μυστήριο ανατρεπτικού χιούμορ

της Χριστίνας Κόκκοτα φιλολόγου-θεατρολόγου             Όταν ο κορυφαίος θεατράνθρωπος Ντάριο Φο πρωτοπαρουσίαζε στα τέλη της πολυτάραχης για την ιταλική ιστορία δεκαετίας του ’60 το πολύκροτο έργο του «Mistero Buffo» (Γελοίο Μυστήριο), στόχευε ευφυώς στη σύνδεση της μακράς παράδοσης των μεσαιωνικών γελωτοποιών (τζιουλλάρι) με τα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα της εποχής του μέσα από τη δύναμη του δαιμόνιου και ανατρεπτικού γέλιου.    Θεωρώντας τον εαυτό του μακρινό απόγονο εκείνων των αθυρόστομων τρελλών του Μεσαίωνα, που αξιοποιούσαν τη λαϊκή […]

Σπάζοντας τη μονόπλευρη σιωπή…

της Χριστίνας Κόκκοτα θεατρολόγου-μέλους Ε.Ε.Θ.Κ.             Σε μια περίοδο κατά την οποία στο πολιτικό σκηνικό του τόπου μας καλλιεργείται η στρατηγική της έντασης και ο πολιτικός λόγος εκτρέπεται σε επικίνδυνα διχαστικά μονοπάτια, αναβιώνοντας στοιχειά της σκοτεινής πλευράς του παρελθόντος μας, η επιλογή της θεατρικής ομάδας ΑΣΙΠΚΑ να παρουσιάσει τις «Σιωπηλές φωνές» της Μαρούλας Κλιάφα (εκδόσεις Καστανιώτη) έρχεται να μας θυμίσει πως υπάρχει και η αντικειμενική θεώρηση της ιστορίας, που τη διασφαλίζει η μαρτυρία ανθρώπων, που […]

Της σκηνής και της ζωής

της Χριστίνας Κόκκοτα θεατρολόγου-μέλους Ε.Ε.Θ.Κ.             Με «Το Θέαμα» (The Event, 2009) του Αμερικανού συγγραφέα John Clancy – έργο βραβευμένο στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου – ξεκίνησε τη χειμερινή του σαιζόν το θέατρο Act στην πάνω πόλη. Πρόκειται για έναν σύγχρονο θεατρικό μονόλογο, που επιχειρεί να διαρρήξει την κρούστα των σκηνικών συμβάσεων, με στόχο την απογύμνωση της θεατρικής πράξης αλλά και της ανθρώπινης κατάστασης.   Εύστοχα ο John Clancy αναθέτει το ρόλο του θεατρικού εικονοκλάστη σε […]

Σελίδα 1 από 212