• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Ἡ Κ.Ο.Α. ποὺ ὀνειρευόμαστε: ἰδεῶδες πρόγραμμα ἀπὸ ἔξοχον Ἐσθονὸ ἀρχιμουσικό!
    ?/2015.

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2018 (64)
    • 2017 (98)
    • 2016 (99)
    • 2015 (78)
    • 2014 (111)
    • 2013 (86)
    • 2012 (37)
  • Σύνδεσμοι

Monthly Archives: Ιανουάριος 2013

Επικός Verdi

Ο Roberto Alagna στον ρόλο του Radamès

       Στις 18/12 (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη), παρακολουθήσαμε σε μαγνητοσκοπημένη μετάδοση, την όπερα Aida του Giuseppe Verdi, από παράσταση που είχε δοθεί μερικές μέρες νωρίτερα (15/12), στην Metropolitan Opera της Ν. Υόρκης.        Η Aida, μια από τις δημοφιλέστερες όπερες του Verdi, αποτελεί ύστερο καρπό της ώριμης δημιουργικής περιόδου του συνθέτη. Ο φιλότεχνος Χεδίφης Ισμαήλ Πασάς της Αιγύπτου ζήτησε από τον Verdi να συνθέσει την εν λόγω όπερα προκειμένου να παρουσιαστεί τον Ιανουάριο […]

Philharmonia, υπό Maazel

Ο Αμερικανός αρχιμουσικός Lorin Maazel

        Ο Βρετανός Walter Legge (1906-1979) υπήρξε ένας από τους πλέον μουσικά μορφωμένους και εμπνευσμένους παραγωγούς δίσκων της εποχής του. Η περίοδος που συνεργάστηκε με τη δισκογραφική εταιρεία EMI θεωρείται μια από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία της διεθνούς δισκογραφίας. Ανέδειξε και καθοδήγησε με γνώση και αγάπη ερμηνευτές (ήταν σύζυγος της σπουδαίας Γερμανίδας σοπράνο Elisabeth Schwarzkopf) και συνθέτες, επέλεγε με προσοχή το ρεπερτόριο που θα ερμήνευαν και θα ηχογραφούσαν οι καλλιτέχνες του, υπήρξε πολύτιμος σύμβουλος […]

“Un Ballo in Maschera” από Met

Dmitri Hvorstovsky (Renato) και Marcelo Álvarez (Gustavo).  Φωτο: Ken Howard/Metropolitan Opera

       Μια ακόμη επιτυχία της Metropolitan Opera υπήρξε η πρόσφατη παραγωγή της όπερας Un Ballo in Maschera (Ένας Χορός Μεταμφιεσμένων) του Giuseppe Verdi. Στις 9/12, στο Μέγαρο Μουσικής (Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη), παρακολουθήσαμε σε μαγνητοσκοπημένη μετάδοση από την Met, παράσταση της όπερας, που είχε δοθεί την ακριβώς προηγούμενη ημέρα. Το μεγαλύτερο αμερικανικό λυρικό θέατρο είχε εξασφαλίσει μια λαμπρή ομάδα τραγουδιστών που αποδείχθηκαν απολύτως αντάξιοι των απαιτήσεων της  αριστουργηματικής όπερας του Verdi, που ανήκει στη λεγόμενη μέση […]

Συγκινητική Garanča σε μεγάλο μοτσάρτιο ρόλο

Giuseppe Filianoti (Titus) και Elīna Garanča (Sesto).   Φωτο: Ken Howard/Metropolitan Opera

Κατά την διάρκεια των τελευταίων μηνών της σύντομης ζωής του ο Wolfgang Amadeus Mozart εργαζόταν πυρετωδώς για την ολοκλήρωση των δύο τελευταίων του μελοδραμάτων. Ο λόγος, βεβαίως, για τον Μαγικό Αυλό (Die Zauberflöte, KV 620), που πρωτοπαρουσιάστηκε στη Βιέννη, στις 30 Σεπτεμβρίου 1791, και για την Μεγαλοψυχία του Tito (La clemenza di Tito, KV 621), που συνετέθη μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες και πρωτοπαρουσιάστηκε στην Πράγα, λίγο νωρίτερα από τον Μαγικό Αυλό, στις 6 Σεπτεμβρίου […]

Αυθεντικός ρώσικος ήχος

Ο αρχιμουσικός Yuri Temirkanov

Η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Αγ. Πετρούπολης κατέχει ιδιαίτερη θέση ανάμεσα στα ορχηστρικά σύνολα της Ρωσίας, καθώς είναι η αρχαιότερη και μια από τις αρτιότερες της χώρας. Ιδρύθηκε το 1882 και αρχικά έπαιζε αποκλειστικά στην Αυλή του Αυτοκράτορα (Τσάρου) Αλέξανδρου Γ΄ της Ρωσίας. Στις αρχές του εικοστού αιώνα εγκαινίασε τον θεσμό των δημόσιων συναυλιών, προσκαλώντας σπουδαίους αρχιμουσικούς να την διευθύνουν (στον κατάλογο των ονομάτων βλέπουμε εκείνα των Richard Strauss, Ernest Ansermet, Bruno Walter και Hans Knappertsbusch). […]

Ἀξιόλογη «Ἀΐντα» ἀπὸ «Μέτ» – Ὁ πιανίστας Μάρκ Βάϊνερ

 τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τεσσαρακοστό δεύτερο 2012. ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΑ ΑΠΑΤΗΛΗ, ἡ πρώτη ἐντύπωση τῆς πρόσφατης διδασκαλίας τῆς «Ἀΐντα» τοῦ Βέρντι, (κείμ. Αntonio Ghislanzoni, α΄ ἐκτ. Κάϊρο, Ὄπερα Khedivial, 24.12.1871) στὴ «Μετροπόλιταν» Νέας Ὑόρκης:  Ἡ α΄ καὶ β΄  («θεαματικότερη»)  πράξεις, ὄντως θύμιζαν Χόλλυγουντ Σεσίλ ντὲ Μίλλ, ἀλλὰ ἡ γ΄ πίνακες γαλλικῆς ζωγραφικῆς ἀπὸ Πουσσὲν μέχρι Μιλλέ. Εὔστοχο σκηνικὸ στὴν δ΄, δύο ὁριζόντια ἐπίπεδα: Κάτω (Κόσμος) ἡ κρύπτη-τάφος τῶν Ἀΐντα Ρανταμές, Ἄνω ἡ εἴσοδος ναοῦ ὅπου θρηνεῖ ἡ […]

Βέρντι στὴ «Μέτ», σφάγιο ἀτάλαντης τριάδος!

 τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τεσσαρακοστό πρώτο 2012. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ γίνεται συνεχῶς ἐντονότερα αἰσθητὴ καὶ στὴ μουσικὴ ζωή. Τελευταῖα τὸ ἐνδιαφέρον σχεδὸν μονοπωλοῦν οἱ ζωντανὲς ἀναμεταδόσεις ὄπερας ἀπὸ τὴ «Μέτ» Νέας Ὑόρκης. Δὲ ἀκούω πιὰ μυριοπαιγμένα κλασσικὰ ἔργα ἀπὸ μεγάλες ὀρχῆστρες, κι᾽ αὐτὲς ὅλο ἀραιότερες, δὲν ξοδεύομαι σὲ ταξὶ γιὰ νὰ ταξειδεύω σὲ ἐσχατιὲς τοῦ λεκανοπεδίου συγκοινωνιακὰ ἀπρόσιτες ἐπειδὴ κάπνισε σὲ μερικοὺς πολυτάλαντους νὰ ἀνοίξουν ἐκεῖ πολιτιστικὰ…ἀπόκεντρα ἐνῶ ἐκκολαπτόμενοι σολίστ ἐμφανιζόμενοι σὲ αἴθουσες τοῦ ἀθηναϊκοῦ […]

Μότσαρτ: «Ἡ ἐπιείκεια τοῦ Τίτου» ἀπὸ τὴ «Μέτ».

 τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τεσσαρακοστό 2012. ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΝ (δικαίως) τὸ Χόλλυγουντ γιὰ, «κινηματογραφικῇ» ἀδείᾳ, παραποιήσεις τῆς Ἱστορίας. Ἀκόμη καὶ πρόσφατα τὸ Διαδίκτυο ἐπισημαίνει στὸ σκηνοθέτη Μὲλ Γκίμπσον μικρὰ ἱστορικὰ λάθη σὲ δύο ἀριστουργήματά του, τὸ «Braveheart», ἐμπνευσμένο ἀπὸ τὴν Ἱστορία τῆς Σκωτίας, καὶ τὸ «Ἀποκαλύπτω», ὄντως ἀποκάλυψη τοῦ κόσμου τῶν αἱμοδιψῶν Μάγιας τῆς Κεντρικῆς Ἀμερικῆς. Δὲν νομίζω ὅτι ἔχει κανεὶς ἀσχοληθεῖ σ᾽ αὐτὴ τὴν ἔκταση μὲ τὰ λιμπρέττι τῆς λεγομένης «opera seria» τοῦ 18ου αἰ., […]

Βύρων Φιδετζῆς – Θανάσης Ἀποστολόπουλος

 τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τριακοστό ένατο 2012. ΑΝΕΚΑΘΕΝ θεωροῦσα ἄτυχους τοὺς ἀρχιμουσικοὺς καὶ τοὺς σκηνοθέτες θεάτρου καί, ἰδιαίτατα, κινηματογράφου: ἀντίθετα ἀπὸ τοὺς τεχνίτες λόγου, ποὺ χρειάζονται μόνον μέσα γραφῆς, ζωγράφους καί γλύπτες, ποὺ χρησιμοποιοῦν ὑλικὰ κάπως δαπανηρότερα, χρειάζονται ἄλλους ἀνθρώπους! Ἔτσι ἡ συνταξιοδότηση, τῶν ἀρχιμουσικῶν, εἶναι στερητικότερτη ἀφοῦ μειώνει τὶς δυνατότητες ἐμφανίσεών τους Αὐτὰ συλλογιζόμουν παρακολουθώντας τὴν οἰονεὶ «ἀποχαιρετιστήρια» (σιχαίνομαι τὴ λέξη) συναυλία μὲ τὴν ΚΟΑ ποὺ καλλιτεχνικὸς διευθυντής της διετέλεσε ἐπὶ 7 ὁλόκληρα χρόνια, […]

Γάλλοι Φιλέλληνες – Φιλαρμονικὴ Ἁγ. Πετρουπόλεως.

 τοῦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΩΤΣΑΚΟΥ.   Τριακοστό όγδοο 2012. ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΑ περὶ Ἀθηναίων «φιλομούσων» (Ἐξπρές,  28.7.2012); ἡ α΄ τῶν δύο σχολιαζομένων σήμερα συναυλιῶν, μὲ σπανιότατα ἑλκυστικὸ πρόγραμμα, δόθηκε παρουσίᾳ ἑκατοντάδος ἀτόμων, κυρίως φίλων τῶν συντελεστῶν. Ἡ β΄, ἐναρκτήρια τῶν τριῶν τῆς Φιλαρμονικῆς  Ἁγ. Πετρουπόλεως, μὲ προγράμματα κοινότοπα, κατὰ τὰ διδάγματα τοῦ μακροχρονίως ἀφανοῦς φεστιβαλάρχου, δραχμοφονιᾶ «ἀτζέντη» Κρίτα, ἐκμαυλιστοῦ τοῦ κοινοῦ μας,  δόθηκε σὲ πλήρη αἴθουσα  2000 θέσεων. Διερωτῶμαι ἀλήθεια, ποιὸν ἐνδιαφέρει πῶς ἔπαιξαν μυριοπαιγμένο Μπράμς ἢ […]

Σελίδα 1 από 212