• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Λοριν Μααζελ & Φιλαρμονία στην Αθήνα

    Λοριν Μααζελ & Φιλαρμονία στην Αθήνα

    Θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον μια συζήτηση με τον μαέστρο  Lorin Maazel γύρω από τις αθηναϊκές εντυπώσεις του σε βάθος 50ετίας. Νεαρός και παθιασμένα ιδιοσυγκρασιακός, με τα μεγάλα, όμορφα κι εκφραστικά μάτια του, παριζιάνος στη γέννηση, αμερικανός στην καταγωγή και επίκαιρα βερολινέζος στην ενασχόληση, είχε πρωτοδιευθύνει ήδη τη δεκαετία του 1960 στην ελληνική πρωτεύουσα, φιλοξενούμενος ενός Φεστιβάλ Αθηνών με αμιγώς αστική ταυτότητα, υπό τη σκιά της Ακρόπολης και το φως της Αττικής σελήνης

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2017 (138)
    • 2016 (148)
    • 2015 (131)
    • 2014 (170)
    • 2013 (137)
    • 2012 (70)
    • 2011 (1)
    • 2009 (1)
  • Σύνδεσμοι

Monthly Archives: Φεβρουάριος 2012

Άγνωστος και υπέροχος Gluck

Ο Christoph Willibald von Gluck (πορτραίτο του Joseph Duplessis που βρίσκεται στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης της Βιέννης)

Είναι αλήθεια ότι τα οπερατικά έργα του πολύτιμου Christoph Willibald von Gluck (1714-1787) δεν παρουσιάζονται τόσο συχνά όσο εκείνων άλλων συγχρόνων του. Αν εξαιρέσει κανείς τρία ή τέσσερα μελοδράματα του μεγάλου αυτού μεταρρυθμιστή της όπερας, τα υπόλοιπα δημιουργήματά του είναι σχεδόν λησμονημένα. Και αυτό είναι άδικο καθώς η μουσική του σκέψη είναι πραγματικά ιδιοφυής, καινοτόμα και γεμάτη θαυμάσιες ιδέες. Στην εποχή του, πάντως, ήταν γνωστός ως ένας από τους απολύτως κορυφαίους μουσουργούς: υπήρξε εκείνος ο […]

Μάλερ και Βάγκνερ από ελληνικά χέρια

Bruno_Walter_Wien2_1912

Η  ΚΟΑ σε «μεγάλη πορεία» Μοιάζει πλέον μακρινή η εποχή που ο ακροατής της 9ης συμφωνίας του Γκούσταβ Μάλερ προσερχόταν στη συναυλιακή αίθουσα με το ευεργέτημα της σπάνιας ή και της πρώτης ακρόασης του έργου, και μάλιστα από μιαν ορχήστρα του τόπου του. Εξίσου μακρινή οφείλει να καταστεί και η εποχή που έδινε την ευχέρεια σε έναν εθνικό ορχηστρικό σχηματισμό, έστω της ευρωπαϊκής περιφέρειας, να αντιμετωπίζει το μνημειακών απαιτήσεων –γερμανικό ως επί το πολύ- συμφωνικό […]

«Ο θρίαμβος της Κλέλιας» Σκηνοθετικός Αρμαγεδδών!

image.ashx

«Θρίαμβος τῆς Κλέλια» ἢ… τῆς σκηνοθετικῆς διαστροφῆς; ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΙΓΜΕΣ ὅπου σμπαραλιάζουν ἀκόμη καὶ τὰ νεῦρα ἑνὸς μουσικοκριτικοῦ ποὺ ἐπὶ 6 δεκαετίες θαλασσοπνίγεται σὲ τσουνάμι κακο-τεχνίας καὶ κακογουστιᾶς. Τότε λαχταρᾶ νὰ οὐρλιάξει ἄγρια, ποδο-πατώντας τὴν ἀναθεματισμένη «εὐπρέπεια» τῶν ρωμέϊκων κορόϊδων (καὶ αὐτὴ συνέβαλε στὸ σημερινὸ ἔρεβος), καὶ τὸν τυποκτόνο νόμο 2243/3.10.1994, ποὺ λογαριάζει τὴν «τιμὴ» τῶν ἀτίμων 1000 φορὲς ἀκριβότερα ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη ζωή (δὲν ὑπερβάλλω). Τὸ ποιὸς ἐμπνεύστηκε τὸ «νόμο», πασίγνωστος, μεταξὺ πλείστων ἄλλων, ὀλετὴρ […]

Eμπνευσμένο βαγκνερικό φινάλε

Η Deborah Voigt ως Brünnhilde και ο Jay Hunter ως Siefgried  (φωτο: The Metropolitan Opera)

Ο Richard Wagner συνθέτοντας τον κύκλο των τεσσάρων μουσικών δραμάτων με γενικό τίτλο Το Δαχτυλίδι του Niebelung (Der Ring des Nibelungen) έστησε ένα ανυπέρβλητο επικό ηχητικό μνημείο γεμάτο υπέροχη μουσική, άψογα σχεδιασμένους ήρωες και ποικίλα όσο και διαχρονικά σύμβολα. Το ποιητικό κείμενο του έργου (libretto) είναι γραμμένο από τον ίδιο και μοιάζει να είναι σήμερα περισσότερο παρά ποτέ επίκαιρο: η δίψα για απόλυτη εξουσία μέσω της απόκτησης ενός καταραμένου χρυσού δαχτυλιδιού οδηγεί στην καταστροφή. Στην […]

Μνημειῶδες ρεσιτάλ – Βαγκνέρειο «Λυκόφως»

1abc9a

Μνημειῶδες ρεσιτάλ―Βάγκνερ: «Λυκόφως τῶν Θεῶν». ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ πολιτιστικοὺς θεσμοὺς ποὺ ἐμφανίστηκαν μετὰ τὸ Μέγαρο, τὸ Ἵδρυμα Θεοχαράκη, κατέκτησε κῦρος…ἀντιστρόφως ἀνάλογο τῶν διαστάσεων τῆς μικρῆς αἰθούσης του. Ὅλες οἱ ἐκδηλώσεις του ποὺ ἔχω παρακολουθήσει (προτελευταία: ἡ βραδιὰ Ροσσίνι, τῆς μεσο-φώνου Μαρίτα Παπαρρίζου μὲ τὸ Δημήτρη Γιάκα, πιάνο, στὴν ἄγνωστη καντάτα «Ἰωάννα ντ᾽ Ἄρκ») μὲ σφράγισαν― παρήγορες ἡλιαχτίδες μὲς στῶν καιρῶν τὸν ἀτέρμονα ζόφο. Ἀποκάλυψη στάθηκε ὁ νεαρότατος, καὶ συμπαθέστατος πιανίστας Παναγιώτης Τροχόπουλος (γ. 1982), ρωσικῆς παιδείας, […]

Ρεσιτάλ και συναυλίες

Το Κουαρτέτο Kodály

Είχαμε ακούσει για πρώτη φορά τον Θεσσαλό πιανίστα Απόστολο Παληό στον Διαγωνισμό Πιάνου Μαρίας Χαιρογιώργου-Σιγάρα, τον Μάρτιο του 2006, και αμέσως ξεχωρίσαμε τις εύφορες αρετές της τέχνης του. Έκτοτε με ενδιαφέρον παρακολουθούμε την ποιοτική εξέλιξή του. Πρόσφατα (28/1), τον εκτιμήσαμε σε ατομική εμφάνιση που πραγματοποίησε στο αμφιθέατρο του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών της Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο της σημαντικής έκθεσης με τίτλο Goya και Beethoven στο Τελλόγλειο (η έκθεση παρουσίαζε τέσσερις σειρές χαρακτικών του μεγάλου ζωγράφου και […]

Άντρις Νέλσονς και Βασιλική Ορχήστρα Κοντσέρτγκεμπάου

andris_nelsons 2

Η καθυστέρηση σχολιασμού καλλιτεχνικών εκδηλώσεων είναι κατά κανόνα ανεπιθύμητη. Επίκαιρη χριστουγεννιάτικη ύλη, όμως,  καθώς και η επιβεβλημένη εκδοτική γονυκλισία στον Θεόδωρο Αγγελόπουλο και στην οδύνη από τον τραγικά άκαιρο χαμό του, μας έχουν οδηγήσει να ανατρέχουμε ακόμη σε γεγονότα της χρονιάς που έκλεισε. Η χρονική απόσταση όμως, όπως και οι περισσότερες εξελίξεις στις θνητές υποθέσεις, δεν στερείται θετικών ανταποδόσεων, εφ’ όσον ο κριτικός έχει επιμελώς κρατήσει τις σημειώσεις του από το καλλιτεχνικό γεγονός. Υπ’ αυτήν […]

Μαγευτική εμπειρία

H Joyce DiDonato (Sycorax) και ο David Daniels (Prospero) στο "Μαγεμένο Νησί"

Στις 26/1, στην κατάμεστη Αίθουσα Α. Τριάντη (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών), παρακολουθήσαμε τη μαγνητοσκοπημένη μετάδοση της όπερας με τίτλο Το Μαγεμένο Νησί (The Enchanted Island), που είχε δοθεί μερικές μέρες νωρίτερα στην Αμερική (21/1). Ο Peter Gelb, γενικός διευθυντής της Met, οραματίστηκε μια όπερα που θα χρησιμοποιούσε παλαιότερη μουσική από όπερες επιφανών συνθετών της εποχής μπαρόκ (περ. 1650-1750) και θα προσαρμοζόταν σε ένα νέο κείμενο, ακριβώς κατά τα πρότυπα του είδους pastiche (ιταλ. pasticcio) της εν […]

«Κρητικοπούλα» και Χορός Μεταμφιεσμένων από την ΕΛΣ

Δημήτρης Πλατανιάς

Με δύο νέες παραγωγές επέδραμε η Εθνική Λυρική Σκηνή στον τελευταίο μήνα του 2011 και με την πρόσθετη διασφάλιση της αναγκαίας κρατικής χρηματοδότησης για τον μέχρι τότε υπό ακύρωση «Φάουστ» που είχε προγραμματισθεί για το τελευταίο δεκαήμερο του Ιανουαρίου 2012. Όπως ήλθαν τα πράγματα, το κείμενο αυτό γράφεται την επαύριον της θριαμβευτικής επιτυχίας του τελευταίου και, εκ των πραγμάτων, τίθεται ένας ασφαλέστερος πήχυς αξιολόγησης των πρώτων δειγμάτων της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Μύρωνος Μιχαηλίδη. Με την  […]