• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • «ΟΡΛΑΝΤΟ»

    «ΟΡΛΑΝΤΟ»

    Βαθμολογία: 6/10 ΤΟ ΕΡΓΟ: Η παράσταση «ΟΡΛΑΝΤΟ» της Βιρτζίνια Γουλφ, που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία το χειμώνα του 2008 στο BIOS, επανέρχεται για δεκαπέντε μόνο παραστάσεις στο «Σύγχρονο Θέατρο». Η υπόθεση βασίζεται στην νουβέλα που συνέγραψε το 1928 η Βιρτζίνια Γουλφ, για τον βίο της οποίας έμαθε περισσότερα το ελληνικό κοινό από την ταινία «Οι Ώρες»

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2017 (86)
    • 2016 (148)
    • 2015 (131)
    • 2014 (170)
    • 2013 (137)
    • 2012 (70)
    • 2011 (1)
    • 2009 (1)
  • Σύνδεσμοι

ΜΠΕΤΟΒΕΝ ΤΕΛΟΥΣ ΕΠΟΧΗΣ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΜΑΡΡΙΝΕΡ

του Κυριάκου Π. Λουκάκου

 

murray-perahia-youngΜε τη συναυλία της 4ης Δεκεμβρίου στην αίθουσα «Χρ.Λαμπράκης» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών έπεσε στην πραγματικότητα, με καθυστέρηση επέλασης «τσουνάμι», η αυλαία μιας 25ετίας, που, όσο κι αν επικριθεί για χίλια δυο προσχηματικά και ανόητα, λειτούργησε ως αφυπνιστικός αγωγός ενημέρωσης για τη διεθνή μουσική ζωή μέσω δαπανηρών ίσως, αλλά ασφαλώς πολύτιμων μετακλήσεων περιώνυμων σχηματισμών και καλλιτεχνών στην Αθήνα. Οι μετακλήσεις αυτές είχαν καταστεί δυνατές λόγω ακριβώς της δημιουργίας των υποδομών του Μεγάρου, ελκυστικών για τους σταρ και τους πρίγκιπες της «άγιας Τέχνης», η οποία -είτε κάποιος το συνομολογεί είτε όχι- δικαιώνεται μόνο με όρους ασυμβίβαστης ποιότητας της προσέγγισής της. Ευεργετική επωδό αυτής της μέθεξης με το διεθνές περιβάλλον του λόγιου μουσικού πολιτισμού είχε αποτελέσει εξάλλου και η δέσμευση του Sir Neville Marriner από την  «Καμεράτα», στο «αποκαλόκαιρο» της δράσης του, για τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή της. Παρά την ήδη προχωρημένη ηλικία του και τον αναμενόμενο σποραδικό χαρακτήρα των αθηναϊκών του εμφανίσεων, καθεμιά τους σηματοδότησε κορυφαία ερμηνευτική υλοποίηση μουσικών έργων. Μια επιστολή της χήρας του, που έχουμε στη διάθεσή μας, πιστοποιεί την ικανοποίηση που άντλησε και ο ίδιος ο μαιτρ από αυτή την καθυστερημένη Ελληνική του περιπέτεια.

murray-perahiaΑνάμεσα σε εκείνους που συντρόφεψαν από νωρίς τον νηφάλιο αυτό μουσικό μεταρρυθμιστή ήταν και ο φημισμένος για την τρωτή εσωτερικότητα της δεξιοτεχνίας του Αμερικανός πιανίστας Murray Perahia, γόνος Σεφαρδιτών της Θεσσαλονίκης, ο ίδιος που κόσμησε ως σολίστ την τελευταία μεγάλη μετάκληση του προγράμματος χορηγιών του «ανώνυμου Έλληνα» της αλλοδαπής, αφιερωμένη στη μνήμη του εκλιπόντος. Κύριο πιάτο της περίστασης αυτής για την ορχήστρα του Μάρρινερ, την ξακουστή AcademyofSt.-MartinintheFields, αποτέλεσαν τα 2 άρτιας αρίθμησης από τα 5 κονσέρτα για το πιάνο και ορχήστρα του Ludwig van Beethoven. Τα  προλόγισε η εισαγωγή του «Κοριολανός», έργον 62 (1802), βασισμένη όχι στον Σαίξπηρ, αλλά στο επίσης ομώνυμο πεντάπρακτο  Trauerspiel του Heinrich von Collin (1772-1811), την οποία η Ορχήστρα απέδωσε, σε αυτό το κρίσιμο για τη συνέχειά της μεταίχμιο, υπό την μουσική διεύθυνση του εξάρχοντος Tomo Keller. Ήταν μια εκτέλεση χρυσής τομής ανάμεσα σε σύγχρονες ερμηνευτικές δοξασίες και την κεντροευρωπαϊκή παράδοση: κύρος και επισημότητα από τα παλιά, εύλογα, μετριοπαθή τέμπι, όγκος που προσιδιάζει στις δυνάμεις που διέθετε ο συνθέτης, επίπεδο αρτιότητας που επεξηγεί γιατί η «Ακάντεμυ», όπως συνηθίζουμε να προσονομάζουμε βραχυλογικά και  χαϊδευτικά την μία και μόνη «του Αγίου Μαρτίνου των Αγρών», συνέβαλε τόσο καθοριστικά στη θεαματική άνοδο του επιπέδου των ορχηστρών σε μια καθιερωμένη μητρόπολη τής Μουσικής όπως το Λονδίνο.

Αυτή η παγιωμένη ενσυναίσθηση της ASMF για «πιστή» ερμηνεία, χωρίς προσφυγή σε ρομαντική μεγέθυνση, επιβεβαιώθηκε και εν προκειμένω, δήθεν ανεπιτήδευτη, χωρίς να υπονομευθεί κατ’ ελάχιστον το τραγικό υπόστρωμα μιας δραματουργικά προσανατολισμένης μουσικής, προετοιμάζοντας την υποδοχή τού διάσημου Σολίστ.  Μικροκαμωμένος και ευέλικτος, ο Περάϊα  γλίστρησε σβέλτα στη σκηνή και ανέλαβε τη διεύθυνση τού επί μισόν αιώνα γνώριμού του Σχηματισμού από το πιάνο. Διατηρούμε στη μνήμη μας την αρχική βαθιά εντύπωση από τα 3 μονά βινύλια πρώτης κυκλοφορίας τής ήδη ιστορικής ηχογράφησης των 5 κονσέρτων από αυτόν τον ξεχωριστά ευαίσθητο δεξιοτέχνη υπό τη μπαγκέτα τού Μπέρναρντ Χάιτινκ, παρεμπιπτόντως τον ποιητικότερο κύκλο της στερεοφωνικής δισκογραφίας μετά από εκείνον τού Βίλχελμ Κεμπφ. Και δεν διστάζουμε να επιβεβαιώσουμε ότι και ο αθηναϊκός Μπετόβεν τού Νεοϋορκέζου  παραμένει απαράλλαχτα κλασικός και απολλώνιος, χωρίς εκπτώσεις στα ιδεοτυπικά  του «ιχνοστοιχεία».

murrayperahia-03-photofelixbroedeΈτσι η ερμηνεία του 2ου -αλλά στην πραγματικότητα 1ου – κονσέρτου αναδείχθηκε σε αραβούργημα διαφάνειας, ελαφράδας, λεπταισθησίας και οικονομίας. Ο κυριολεκτικά κρυστάλλινος δακτυλισμός του Περάϊα συνέβαλε σε ένα διάλογο κλασικής κομψότητας και  πρωτο – ρομαντικής δροσιάς, με μύριες μαγικές στίξεις απροσμέτρητου φινιρίσματος της παρτιτούρας. Το αργό μέρος, αίφνης, αυτής της «Σταχτοπούτας» των 5 του Κύκλου υπήρξε υπερβατικό θαύμα, προδρομικό μεν των μελλούμενων, αλλά χωρίς το παραμικρό βάρος! Μια λεπτολόγος και λεπτουργός διαδρομή που έστεψε με εσωτερικό φως τη μουσική σε μιαν επίδειξη απέριττης μεγαλοσύνης και ολοκληρωτικής απουσίας της  ρητορείας.

Οι ίδιες ποιότητες επιβεβαιώθηκαν και στο περισσότερο οικείο για πολλούς πεδίο του 4ου κονσέρτου, όπου η επίζηλη φυσικότητα στην οργάνωση του αφηγηματικού ειρμού επιτεύχθηκε μέσα από αδιόρατες διακυμάνσεις της δυναμικής και της ρυθμικής αγωγής. Ουδέποτε όμως η υπογράμμιση της στιγμής υπονόμευσε τον φέροντα οργανισμό της σύνθεσης ούτε, το σημαντικότερο, την Ηλύσιων προδιαγραφών φωτοσκίαση στο διάλογο πιάνου και ορχήστρας, θερμή σαν τη θαλπωρή μιας ηλιόλουστης και διάφανης  χειμωνιάτικης  μέρας…

 

Αναδημοσίευση από ΑΥΓΗ της Κυριακής 01.04.2017

About Κυριάκος Π. Λουκάκος

Ο Κυριάκος Λουκάκος είναι δικηγόρος - διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου της Κολωνίας, ειδικός επιστήμων στον Κύκλο Ποιότητας Ζωής του «Συνήγορου του Πολίτη», κριτικός μουσικής και εξωτερικός συνεργάτης του Γ’ Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, κριτικός μουσικής της εφημερίδας ΑΥΓΗ και έχει εκλεγεί το 2005, 2009 και 2012 Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών.