• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Γ. Κουρουποῦ: Πυλάδης & Ἰοκάστη: λυρικοὶ Κοχινούρ, ἐναύσματα πυρίνων ἐρωτημάτων.

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2020 (32)
    • 2019 (123)
    • 2018 (117)
    • 2017 (98)
    • 2016 (97)
    • 2015 (78)
    • 2014 (111)
    • 2013 (85)
    • 2012 (37)
  • Σύνδεσμοι

«Λουτσία ντι Λαμμερμούρ»

Βαθμολογία: 10/10

w-28-3-18a-luciaΗ υψίφωνος Χριστίνα Πουλίτση από την φετινή σεζόν ανήκει στο καλλιτεχνικό δυναμικό της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Σπεύστε να την απολαύσετε. Πρόκειται για το νέο αστέρι της ΕΛΣ, μιας και η ερμηνεύτρια βρίσκεται σε συνεχή ανοδική πορεία και εντυπωσιάζει με τις ανυπέρβλητες δυνατότητες της φωνής της. Πραγματοποιεί το ντεμπούτο της στον πρωταγωνιστικό ρόλο της όπερας Λουτσία ντι Λαμμερμούρ του Γκαετάνο Ντονιτσέττι (29 Νοεμβρίου 1797 – 8 Απριλίου 1848), η  οποία επιστρέφει στην ΕΛΣ μετά από 37 χρόνια, στην πρώτη της συμπαραγωγή με την Βασιλική Όπερα του Λονδίνου (Royal Opera House), με δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Παρά το γεγονός ότι στο τέλος του 19ου αιώνα, η Λουτσία έπεσε σε δυσμένεια, λόγω της εξέλιξης της φωνητικής τέχνης, επανήλθε θριαμβευτικά στο παγκόσμιο ρεπερτόριο χάρη στην Μαρία Κάλλας, η οποία κατά την δεκαετία του 1950 αποκατέστησε τον απαιτητικό ρόλο, που γράφτηκε για σοπράνο coloratura. Η Πουλίτση από την πρώτη άρια απέδειξε ότι φύλαγε δώρα για το κοινό της 28ης Μαρτίου 2018. Μέχρι το τέλος κυρίευσε στην σκηνή, καθηλώνοντας με την φωνητική και την υποκριτική της απόδοση. Σημαντικός λόγος της αριστείας της Πουλίτση αποτελεί η σκηνοθεσία της Βρετανίδας Κέιτι Μίτσελ (Katie Mitchell, 1964), στην πρώτη της συνεργασία με την Βασιλική Όπερα του Λονδίνου (πρεμιέρα το 2016). Η Μίτσελ αποφασίζει να μεταφέρει την δράση την Σκωτία των τελών του 17ου αιώνα στα μέσα του 19ου αιώνα και να βοηθήσει στην κατανόηση της τρέλας της ηρωίδας. Η Λουτσία χάνει ένα παιδί, καρπό της αγάπης της με τον Εντγκάρντο και στην συνέχεια καταφεύγει στο έγκλημα, έχοντας υπάρξει σε όλο το έργο ο άνθρωπος στον οποίο ξεσπούσαν οι άντρες της όπερας, πάντα έτοιμοι να την υποτιμήσουν, ενώ τελικά αποδείχθηκε η πιο δυνατή όλων των χαρακτήρων. Έτσι οι ψηλές νότες της σκηνής της τρέλας αποτελούν για την Μίτσελ κραυγές σωματικού και ψυχολογικού πόνου. Η σκηνοθεσία (σε αναβίωση Ρόμπιν Τέμπατ) κρύβει και άλλες εκπλήξεις. Η σκηνή είναι σε όλες τις πράξεις χωρισμένη σε δύο μέρη με παράλληλη δράση. Το εν λόγω εύρημα επιτρέπει στην Μίτσελ να δείξει στους θεατές σημαντικές σκηνές, που δικαιολογούν την ψυχολογική εξέλιξη των πρωταγωνιστών. Μία δεύτερη Βρετανίδα, η Βίκι Μόρτιμερ, έρχεται να συνδράμει την Μίτσελ στις επιδιώξεις της, δημιουργώντας ιδανικά σκηνικά και κοστούμια για την συγκεκριμένη παράσταση. Απολύτως λειτουργικά και γοητευτικά τα σκηνικά, χωρίς ίχνος επίδειξης και μεγαλομανίας. Έξυπνο το παιχνίδι μεταμφίεσης των γυναικών της χορωδίας της ΕΛΣ σε άντρες. Τους χώρους φωτίζει ο έμπειρος Τζον Κλαρκ και τους καλλιτέχνες καθοδηγεί η κινησιολογία-χορογραφία του επίσης Βρετανού Τζόζεφ Άλφορντ. Ο Άλφροντ βοήθησε την σκηνοθέτιδα στην σκηνική αποτύπωση της ιδέας της να εμφανίσει δύο φαντάσματα (Κυριακή Γάσπαρη, Παναγιώτα-Αμέλια Σκλαβούνου). Οι Γάσπαρη και Σκλαβούνου εκτέλεσαν άψογα τις εντολές, με αποτέλεσμα να συγκινούν με την παρουσία τους. Ο χορογράφος επίσης ανέθεσε δύσκολο έργο στην πρωταγωνίστρια, η οποία κλήθηκε να τραγουδήσει σερνόμενη, ξαπλωμένη, σκαρφαλώνοντας, ή δολοφονώντας – σε μία σκηνή εμπνευσμένη από το κινηματογραφικό Gone Girl (2014) – χωρίς να κάνει έκπτωση στην τέχνη της.

Στο πλάι της ο τενόρος της ΕΛΣ Γιάννης Χριστόπουλος διαπρέπει στον ρόλο του Εντγκάρντο, παρά την πρόσκαιρη εμφάνιση γρεζιού στην 2η Σκηνή του Πρώτου Μέρους της όπερας. Ο καλλιτέχνης όλα αυτά τα χρόνια έχει αποδείξει ότι είναι εξαιρετικός ηθοποιός τόσο στο δράμα, όσο και στην κωμωδία. Ο Ενρίκο του βαρύτονου Τάση Χριστογιαννόπουλου είναι αρκούντως επιβλητικός και εντυπωσιάζει στο ντουέτο του με την Λουτσία στην Α’ Πράξη της όπερας. Πολύ καλή ηθοποιός η μεσόφωνος Λυδία Βαφειάδη, που στέκεται επάξια στο πλευρό της Πουλίτση, τραγουδώντας τον ρόλο της υπηρέτριάς της Αλίζα. O Αρθούρος ερμηνεύεται με ρομαντική διάθεση από τον τενόρο Γιάννη Καλύβα, που θυμίζει εμφανισιακά τον πρωταγωνιστή του κινηματογραφικού Call me by your name (2017) Armie Hammer. Στην 2η Σκηνή της Β’ Πράξης ο Χριστόφορος Σταμπόγλης παρασύρει το κοινό τραγουδώντας τον ρόλο του Ραϊμόντο μαζί με την Χορωδία της ΕΛΣ. Λιγότερο εντυπωσιάζει ο Νορμάννο του τενόρου Θανάση Ευαγγέλου. Την παραγωγή διηύθυνε ο – υποψήφιος για βραβείο Grammy 2018 – διευθυντής της Καμεράτας Γιώργος Πέτρου. Επιμέλεια φωτισμών: Μάθιου Μάλμπερρυ. Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος.

«ΛΟΥΤΣΙΑ ΝΤΙ ΛΑΜΜΕΡΜΟΥΡ» (1835) ΟΠΕΡΑ σε δύο μέρη και τρεις πράξεις του Gaetano Donizetti, σε ποιητικό κείμενο του Salvatore Cammarano, εμπνευσμένο από το ιστορικό μυθιστόρημα Η νύφη των Λάμμερμουρ (1819) του σερ Ουώλτερ Σκοτ (The bride of Lammermoor, Sir Walter Scott 1771-1832).

ΚΥΚΛΟΣ ΙΤΑΛΙΚΗ ΟΠΕΡΑ.

Κεντρική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής – Αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος». Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

About Κωστής Δ. Μπίτσιος

Ο Κωστής Δ. Μπίτσιος είναι δικηγόρος. Σπούδασε Νομικά και Δημοσιογραφία. Είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Γράφει για θέατρο, χορό, όπερα και μουσική στο www.critics-point.gr και για κινηματογράφο, τηλεόραση και μουσική στο www.apotis4stis5.com