• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • 20ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

    20ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

    Κλείνοντας 20 χρόνια συνεχούς παρουσίας και παρά τις οικονομικές αντιξοότητες το Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας τα κατάφερε και πάλι, όχι μόνο να πραγματοποιήσει τις παραστάσεις του αλλά και να έχει αξιοθαύμαστη πληρότητα τέτοια που αρκετοί μείναν απ’ έξω. Και να σκεφτείς ότι οι περισσότεροι έρχονται απ’ την Αθήνα σ’ αυτόν τον καθιερωμένο πιά τόπο συνάντησης κάθε Ιούλιο

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2017 (138)
    • 2016 (148)
    • 2015 (131)
    • 2014 (170)
    • 2013 (137)
    • 2012 (70)
    • 2011 (1)
    • 2009 (1)
  • Σύνδεσμοι

«Η ωραία κοιμωμένη»

Βαθμολογία: 4/10

%ce%b7-%cf%89%cf%81%ce%b1%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bc%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b74Όλα ξεκίνησαν όμορφα. Το Corps de ballet της Εθνικής Λυρικής Σκηνής εμφανίστηκε με πολύχρωμα ρούχα. Η ποικιλόχρωμη παλέτα αποτυπωνόταν σε κοστούμια, κάλτσες και περούκες. Τα σκηνικά εντυπωσιάζουν. Σιγά-σιγά όμως αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι ότι η συνδημιουργία των Πόντους Λίντμπεργκ (χορογραφία) και Πάτρικ Κίνμονθ (σκηνικά-κοστούμια), βασίστηκε μεν στην έμπνευση του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι (1840-1893), αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι μια κακή παιδική παράσταση, δεδομένων των συνθηκών και των δυνατοτήτων. Υπήρξε η επιλογή να σβηστούν τα πρόσωπα των καλλιτεχνών. Αυτό έγινε με το να τους φορεθούν λευκές μάσκες, με αποτέλεσμα – αντί να μοιάζουν με παιδικές κούκλες – να θυμίζουν ζόμπι στην καλύτερη περίπτωση, ενώ στην χειρότερη τον Jason της σειράς των ταινιών Παρασκευή και 13. Άκρως τρομακτικό θέαμα δηλαδή, που δεν περιορίζεται στα της εμφάνισης του μπαλέτου, αλλά και στην εκτέλεση της χορογραφίας. Η μάσκα οδήγησε σε έναν χορό δίχως προσωπ-ική έκφραση. Άρεσε προφανώς στον χορογράφο η ιδέα του να βάζει τους ερμηνευτές να πετούν μεταξύ τους ανά τριάδες λούτρινα πολύχρωμα κουνελάκια, όταν αυτό όμως γίνεται επί αρκετή ώρα σε μια ολόκληρη σκηνή, η ιδέα ξεχειλώνει, ιδίως όταν η χορογραφία εκτελείται λανθασμένα, αφού εντοπίστηκαν τουλάχιστον τέσσερις πτώσεις των κακόμοιρων λούτρινων στην συγκεκριμένη σκηνή. Και λάτρης του κλασικού ανεβάσματος να μην είσαι, η συγκεκριμένη παραγωγή σε κάνει να το νοσταλγήσεις. Η εν λόγω δημιουργία, το πρώτο νέο μπαλέτο στο ΚΠΙΣΝ, δεν διαφημίστηκε ως μπαλέτο για παιδιά. Αν αυτή υπήρξε η αρχική πρόθεση, και έπρεπε αυτό να μπει στο δελτίο τύπου και δεν χρειαζόταν να το κάνει ο Πόντους Λίντμπεργκ. Η Μαρία Κουσουνή είχε καταπληκτικά αποτελέσματα με το Καρμενσίτας. Δυστυχώς η ξενομανία κυριαρχεί και στην Ελλάδα του 2017. Τί φοβήθηκε η ΕΛΣ; Τόσα χρόνια έχει αποδείξει ότι στις παραστάσεις μπαλέτου το μισό κοινό είναι παιδιά. Γιατί έπρεπε να κακοποιηθεί τόσο Η ωραία κοιμωμένη; Τα παιδιά όλα αυτά τα χρόνια δείχνουν αρκετά έξυπνα να καταλάβουν και να απολαύσουν τις κλασικές παραγωγές του μπαλέτου της ΕΛΣ. Η ωραία κοιμωμένη του Λίντμπεργκ υποτιμά την νοημοσύνη τους, για να μην γίνει λόγος για αυτήν των ενηλίκων συνοδών τους. Η συγκεκριμένη χορογραφία είναι πολύ λίγη για την απείρου κάλλους μουσική που ακούγεται. Το ότι όλοι οι ήρωες επί σκηνής είναι παιδιά, δεν δικαιολογεί τον ελάχιστο χορό. Πιο πολύ έβλεπες πτώσεις, σπρωξίματα, συρσίματα.

%ce%b7-%cf%89%cf%81%ce%b1%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bc%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b73Οι μάσκες έκρυβαν τα πρόσωπα των χορευτών, που εκτελούσαν αδέξια τις οδηγίες, λες και δεν είχαν γίνει αρκετές πρόβες. Μία χορεύτρια με καστανοκόκκινη περούκα και γαλάζιο φόρεμα ήταν ασυντόνιστη με τους υπόλοιπους. Μία άλλη με λαχανί περούκα και λευκό φόρεμα ξεχώριζε για τους λάθος λόγους. Συγγνώμη, αλλά έτσι δεν ανεβάζεις το επίπεδο του κοινού. Χάριν μοντερνιάς δεν έβλεπες ένα τεντωμένο πόδι, ένα όμορφο χέρι; Ήταν λες και το μπαλέτο βαριόταν. Αν τα παιδιά νομίσουν ότι ο Χορός είναι κάτι τόσο απλό, που μπορείς να κάνεις και στο σπίτι σου με 15 πρόβες (τρόπος του λέγειν), αυτό είναι λάθος. Αφού αντικαθιστάς τις πουέντ με κάλτσες και υποβιβάζεις τόσο τις απαιτήσεις από το μπαλέτο, τελειοποίησε τουλάχιστον τον συγχρονισμό. Όταν βάζεις τους χορευτές να εκτελούν με τα μέλη του κορμιού τους κινήσεις ανά κύματα, αν αυτό δεν δουλευτεί, φαντάζει μουτζούρα. Ωραίες οι νέες ιδέες, αλλά αν δεν παρουσιάζονται με άψογο τρόπο, καλύτερη η επιστροφή στο κλασικό. Σε άλλες παραστάσεις οι έξυπνοι ανήλικοι θεατές ενθουσιάζονταν με τις καλλιτεχνικές επιδεξιότητες του μπαλέτου της ΕΛΣ και καταχειροκροτούσαν τις εντυπωσιακές φιγούρες, όταν τις αντιλαμβάνονταν. Εδώ δεν είχαν κάτι να θαυμάσουν. Για αυτό και τα χειροκροτήματα ήταν ξέπνοα και αυτό πρέπει να θορυβήσει τον κ. Φωνιαδάκη, ο οποίος καλείται να παρέμβει. Αν υπάρχει ως στόχος ο σύγχρονος χορός, ο Φωνιαδάκης το κάνει καλύτερα. Αν είναι να εμπιστευθούν ξένο χορογράφο, ας ανεβάσουν το West Side Story. Η μοναδική στιγμή στην πρώτη πράξη, που το κοινό ένιωσε μια ψυχική ανάταση ήταν η εμφάνιση της Μαρίας Κουσουνή ως Καραμπός, αφού τότε μόνο παρουσιάστηκε λίγο κλασικό μπαλέτο και αποδείχθηκε η ανείπωτη ομορφιά του. Και αυτή ακόμα όμως η παρουσία ήταν υποφωτισμένη από τον Χρήστο Τζιόγκα. Αφού κάνεις παιδική παράσταση, δεν πειράζει να ρίξεις έναν προβολέα στους πρωταγωνιστές. Δυστυχώς η Κουσουνή χανόταν στο μισοσκόταδο. Η νέα τάση στις κινηματογραφικές αίθουσες των εμπορικών κέντρων και στο θέατρο να πέφτουν με τα μούτρα σε ότι έχει να κάνει με το θέαμα για παιδιά, γιατί εκεί υπάρχει το χρήμα, δεν πρέπει να συμπαρασύρει την ΕΛΣ, που έχει το κοινό της.

Καταπληκτικά τα σκηνικά, ωραία τα ρούχα, καλή η πρωταγωνίστρια Έλενα Κέκκου (άλλοτε επιλογή και των Βίσση-Καρβέλα), αλλά το συνολικό αποτέλεσμα δεν σε κάνει να θες να δεις και την δεύτερη πράξη. Η σκηνή επί της οδού Ακαδημίας είχε καταφέρει να φιλοξενήσει πιο ωραίες παραγωγές κλασικού μπαλέτου. Ας συνδυαστεί και ο νέος χώρος για μια φορά στα μάτια του κοινού με το κλασικό μαξιμαλιστικό ανέβασμα, και θα έρθει η ώρα για τον μινιμαλισμό του σύγχρονου. Και τα δύο άλλωστε αξίζουν χειροκροτήματος, μόνο όταν σέβονται το κοινό τους και χορευτούν από δουλευταράδες καλλιτέχνες. Αλλοιώς φαντάζουν basic.

Αυγή – Ποθητός:

Ευρυδίκη Ισαακίδου – Ντανίλο Ζέκα (26/11, 16, 23/12).

Έλενα Κέκκου – Βαγγέλης Μπίκος (3/12).

Έλενα Κέκκου – Στέλιος Κατωπόδης (15, 31/12).

Ελεάνα Ανδρεούδη – Βαγγέλης Μπίκος (22, 29/12).

Καραμπός: Μαρία Κουσουνή (26/11, 3, 15, 16, 23, 31/12). Ευρυδίκη Ισαακίδου (22, 29/12).

Ένα αγόρι: Αγάπιος Αγαπιάδης, Γιάννης Λάβνερ, Θανάσης Σολωμός.

Δύο κορίτσια: Έλενα Κέκκου, Μάγδα Κούκου-Φέρρα, Ελευθερία Στάμου, Βίκυ Τσιρογιάννη.

Με την Ορχήστρα, τους Α’ Χορευτές, τους Σολίστ, τους Κορυφαίους και το Corps de ballet της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Γενικός απολογισμός: ωραίο το περιτύλιγμα, μάπα το σοκολατάκι…

«Η ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ» ΜΠΑΛΕΤΟ. Πόντους Λίντμπεργκ / Πάτρικ Κίνμονθ / Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι.

Κεντρική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής – Αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος». Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος Λοιπές ημερομηνίες παραστάσεων: 15, 16, 22, 23, 29, 31 Δεκεμβρίου 2017. Ώρα έναρξης: 20:00 (Στις 31/12 ώρα έναρξης 19.00). Διάρκεια: 120’ λεπτά (με ένα διάλειμμα 20 λεπτών μετά την Α’ πράξη). Τιμές εισιτηρίων: €15, €20, €30, €40, €45, €60 – Φοιτητικό, παιδικό €12 – Περιορισμένης ορατότητας €10.

About Κωστής Δ. Μπίτσιος

Ο Κωστής Δ. Μπίτσιος είναι δικηγόρος. Σπούδασε Νομικά και Δημοσιογραφία. Είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Γράφει για θέατρο, χορό, όπερα και μουσική στο www.critics-point.gr και για κινηματογράφο, τηλεόραση και μουσική στο www.apotis4stis5.com