• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Mάλερ, Γκούσταφ: Ἕκτη Συμφωνία ὑπὸ τὸ Στέφανο Τσιαλῆ στὴν Κ.Ο.Α.
    Ζωὴ Τσόκανου: ξανὰ στὴ Λυρική!

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2021 (8)
    • 2020 (33)
    • 2019 (123)
    • 2018 (117)
    • 2017 (98)
    • 2016 (97)
    • 2015 (78)
    • 2014 (111)
    • 2013 (85)
    • 2012 (37)
  • Σύνδεσμοι

«Η ΝΥΧΤΕΡΙΔΑ»

Βαθμολογία: 7/10

 

            Η αυλαία σηκώνεται. Δύο κοσμοναύτες της Ε.Σ.Σ.Δ. (αναφορά στην εκτόξευση των δορυφόρων Σπούτνικ το 1965) περπατούν στο γκαζόν ενός κήπου. Οι νωχελικές κινήσεις τους μιμούνται τα αργά βήματα ενός αστροναύτη, που βρίσκεται σε άλλον πλανήτη. Το κοινό βέβαια δεν βρίσκεται σε άλλον πλανήτη. Ούτε σε ένα δωμάτιο στην κατοικία του πρωταγωνιστή «Αϊζενστάιν», όπως επιτάσσει το λιμπρέτο. Ο σκηνοθέτης κ. Αλέξανδρος Ευκλείδης έχει μεταφέρει την δράση της «Νυχτερίδας» στην Ελλάδα της δεκαετίας των ‘60’ς. Η πρώτη πράξη λαμβάνει χώρα την 20η Απριλίου 1967 σε μία καμπάνα του Αστέρα της Βουλιαγμένης. Οι τραγουδιστές, το μπαλέτο, και οι ηθοποιοί φέρουν τα μαλλιά και τα ρούχα εκείνης της εποχής. Ένας άντρας με κοστούμι νυχτερίδας ξεχωρίζει. Τα κοστούμια του μισού μπαλέτου δεν υπακούουν στον εμφανισιακό κώδικα των υπολοίπων. Ανήκουν σε παλαιότερη εποχή, ίσως έναν αιώνα πιο πίσω.

Αυτή η αναποφασιστικότητα χαρακτηρίζει τις καλλιτεχνικές επιλογές στη φετινή παραγωγή της «Νυχτερίδας». Είναι σαν ο σκηνοθέτης να προσπαθεί να εκσυγχρονίσει ένα έργο, που γράφτηκε το 1874, χωρίς να θέλει να απογοητεύσει τους θιασώτες ενός «παραδοσιακού» ανεβάσματος. Η ατολμία είναι έκδηλη και στην αδέξια εμφάνιση του μπαλέτου στην δεύτερη πράξη της οπερέτας. Άλλοτε οι χορευτές κινούνται «κλασικά» και άλλοτε «σύγχρονα». Μία μουτζούρα μένει στο μυαλό του θεατή. Η χορογράφος κα. Μαρία Κουσουνή προσπαθεί να χωρέσει «δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη». Ναι μεν επιλέγεται μία «εκμοντερνισμένη» πατίνα για την απόδοση του έργου, η πρωτοβουλία αυτή όμως χαρακτηρίζεται από δειλία. Αν πιστεύει κάποιος ότι μπορεί να «ανανεώσει» την «Νυχτερίδα», θα ήταν προτιμώτερο να το κάνει χωρίς εξισορροπιστική διάθεση. Και εν πάσει περιπτώσει το θέαμα, ασχέτως με το πλαίσιο, θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα επαγγελματισμού. Είναι περίεργο γιατί το μπαλέτο κινήθηκε στην δεύτερη πράξη τόσο ασυγχρόνιστα. Αν χρειάζονταν και άλλες πρόβες, έπρεπε να γίνουν. Είναι αγχωτικό να αγωνιάς για το αν θα καταφέρουν να εμφανιστούν αρμονικά δεμένοι έξι χορευτές. Ειδικά όταν καλούνται να υποδυθούν τα «μπαλέτα Κίροφ» και τα «μπαλέτα της Όπερας του Παρισιού».

Το 80% του κοινού, που παρακολουθούσε την παράσταση ήταν άνω των 50 ετών. Η «ελληνοποίηση» της «Νυχτερίδας» από την ΕΛΣ δεν καταφέρνει να προσελκύσει τους νέους. Μακάρι το κτήριο, που κατασκευάζεται στο Φάληρο, με την συνδρομή του Ιδρύματος Νιάρχου, να φιλοξενήσει και νεώτερο ηλικιακά κόσμο. Θα πρέπει όμως να ακολουθηθεί και μία πιο επιθετική επικοινωνιακή πολιτική, που δεν θα αγνοεί την δύναμη της τηλεόρασης. Προς το παρόν φαίνεται σαν όλες οι ιδέες των νέων σκηνοθετών και χορογράφων να δοκιμάζονται σε ένα κοινό, που πηγαίνει στο θέατρο, για να απολαύσει πιο «κλασικά» ανεβάσματα των παραστάσεων. Τί σκέφτονται άραγε οι ηλικιωμένοι θεατές όταν αντί για εντυπωσιακές τουαλέτες εποχής, βλέπουν την χορωδία να τραγουδά βαλς, χορεύοντας σέικ, φορώντας ταγέρ;

To άψογο εικαστικό αποτέλεσμα αποζημιώνει. Μπορεί να λείπουν τα φράκα και τα «γοργονέ» φορέματα, όμως ο κ. Σωτήρης Στέλιος στα σκηνικά και η κα. Αλεξία Θεοδωράκη στα κοστούμια είχαν κέφια όταν δημιουργούσαν. Το ντεκόρ αποδίδει πειστικά την εποχή. Τα πολύχρωμα ρούχα έχουν χιούμορ και δίνουν αφορμή για σχόλια στην πλατεία, από ένα ανήσυχο κοινό. Μερίδα του είχε προσέλθει στον χώρο με την βοήθεια τουριστικού πούλμαν. Αξιοσέβαστες κυρίες μεταφέρονται σε θέατρα και, ως θεατές, αψηφούν κάθε κανόνα σεβασμού στον καλλιτέχνη ή στον διπλανό τους. Τα πηγαδάκια που είχαν στηθεί κατά την διάρκεια της παράστασης ήταν ενοχλητικά. Ειδικά στην πρόζα της δεύτερης πράξης άκουγες έναν συνεχή βόμβο στα αυτιά σου. Θηλυκοί θεατές κουτσομπόλευαν ασταμάτητα το πάρτι του Σοβιετικού πρέσβη «Ορλόφσκι».

Δεν κακίζω αυτές τις κυρίες, που βαρέθηκαν. Η παραγωγή δεν ακολούθησε πιστά το λιμπρέτο των Καρλ Χάφνερ και Ρίχαρντ Ζενέ. Αντίθετα υπήρξε εισαγωγή περισσότερης πρόζας, πιθανώς από τον υπεύθυνο για την απόδοση στα ελληνικά κ. Δημήτρη Δημόπουλο. Αυτό το στοιχείο θύμιζε λίγο τις άκαιρες παρεμβάσεις που γίνονται στις κωμωδίες του Αριστοφάνη. Έτσι και εδώ θα μπορούσαν να λείπουν χοντροκομμένα αστεία και άσκοπη φλυαρία που δημιουργεί «κοιλιά». Υπήρχαν κωμικές παρεμβάσεις που έβρισκαν τον στόχο τους, όπως η μπαλαρίνα που μεθά από την κατανάλωση βότκας στο πάρτι ή η συνδαιτυμόνας, που τυγχάνει Σταρ Ελλάς 1967. Το στυλ στην εμφάνιση της χορωδίας κατάφερε να μετατρέψει το σουλούπι πολλών μελών της σε ευχάριστη καρτουνίστικη νότα. Το ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής αποδίδεται οπτικά με την συνεχή εμφάνιση κατασκόπων και πρακτόρων. Η παρουσία ΕΣΑτζίδων, υποκλοπέων και αντιφρονούντων φοιτητών επί σκηνής υπογραμμίζει το πολιτικό κλίμα της Ελλάδας. Μερικά ευρήματα είναι σαν να έγιναν για να γίνουν. Γιατί να περιφέρεται άσκοπα ο Batman επί σκηνής; γιατί να είναι σε υστερία ένας ομοτράπεζος με περίεργο κούρεμα;

Οι τραγουδιστές της Λυρικής στέκονται επάξια σε ότι συμβαίνει γύρω τους. Η κα. Έλενα Κελεσίδη («Ροζαλίντα») είναι μία καλή τραγουδίστρια, αλλά πιο καλή ηθοποιός. Ο κ. Δημήτρης Πακσόγλου ταιριάζει δίπλα της ως σύζυγος, θυμίζοντας υποκριτικά τον κινηματογραφικό Κωνσταντάρα των ‘60’ς. Αυτή που άμα τη εμφανίσει κερδίζει το κοινό και το μεγαλύτερο χειροκρότημα στο φινάλε είναι η κα. Βασιλική Καραγιάννη. Ως «Αντέλα» μας χάρισε σταθερές ψιλές νότες. Ο κ. Σταμάτης Μπερής ως διευθυντής των φυλακών «Φρανκ», φαινόταν ότι «έπαιζε». Ο κ. Χάρης Ανδριανός στον ρόλο του συμβολαιογράφου «Φάλκε» ήταν άψογος και τραγουδιστικά και υποκριτικά. Αδιάφορος φωνητικά ο «πρίγκιπας Ορλόφσκι» της κας. Έλενας Μαραγκού. Πειστικός στην πρώτη πράξη ο «Άλφρεντ» του κου. Νίκου Στεφάνου. Θα μπορούσε να λείπει η άσχημη περούκα από το κεφάλι του. Δυναμική παρουσία η κα. Λυδία Αγγελοπούλου στον λιγότερο τραγουδιστικό ρόλο της «Ίντας». Κινήθηκε στην σκηνή με άνεση. Δείχνει να παίρνει ακόμα χαρά από το επάγγελμά της. Χειροκροτήθηκε η μουσική διεύθυνση της κας. Ζωής Τσόκανου.

«Η ΝΥΧΤΕΡΙΔΑ» ΟΠΕΡΕΤΑ του Γιόχαν Στράους του νεώτερου από την ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ.

•ΘΕΑΤΡΟ ΟΛΥΜΠΙΑ (Ακαδημίας 59-61, στάση Μετρό Πανεπιστήμιο, 106 79 Αθήνα).

Τιμές εισιτηρίων: €15, €25, €30, €40
Τιμή παιδικού & φοιτητικού εισιτηρίου: €15
Θέσεις περιορισμένης ορατότητας: €7, €12, €20

Προπώληση εισιτηρίων

Ταμεία ΘΕΑΤΡΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑ
Τρίτη – Κυριακή: 09.00–21.00 & Δευτέρα: 09.00-16.00
Τηλ. πωλήσεις 210 3662100 / Ομαδικά εισιτήρια: 210 3711342
Ηλεκτρονική προπώληση: www.nationalopera.gr

Μουσική διεύθυνση: Μιχάλης Οικονόμου (28/2 – 1, 2, 9/3 – 23, 24/4) 
Ζωή Τσόκανου 
(5, 6, 7, 8/3) 
Ανδρέας Πυλαρινός
 (25/4 – 4, 7, 14/5)
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Ευκλείδης

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2014
28 Φεβρουαρίου 2014
1, 2, 5, 6, 7, 8, 9 Μαρτίου 2014
23, 24, 25 Απριλίου 2014
4, 7, 14 Μαΐου 2014

Θέατρο Ολύμπια
Ώρα έναρξης: 20.00

 

Μετάφραση ποιητικού κειμένου: Δημήτρης Δημόπουλος
Σκηνικά: Σωτήρης Στέλιος
Κοστούμια: Αλεξία Θεοδωράκη
Χορογραφία: Μαρία Κουσουνή
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

Έπαιξαν:

Γκάμπριελ φον Άιζενσταϊν: Διονύσης Σούρμπης (28/2 – 2, 6, 8/3 – 24/4)
Δημήτρης Πακσόγλου (1, 5, 7, 9/3 – 23, 25/4 – 4, 7, 14/5)
Ροζαλίντα: Μαρία Μητσοπούλου (28/2 – 2, 6, 8/3 – 23/4)
Έλενα Κελεσίδη (1, 5, 7, 9/3 – 24/4)  
Μαρία Κόκκα (25/4 – 4, 7, 14/5)
Φρανκ: Βαγγέλης Χατζησίμος (28/2 – 2, 6, 8, 9/3 – 24/4 – 4, 14/5)
Σταμάτης Μπερής (1, 5, 7/3 – 23, 25/4 – 7/5)
Πρίγκιπας Ορλόφσκι: Ελένη Βουδουράκη (28/2 – 2, 6, 9/3)
Μαρισία Παπαλεξίου (1, 7/3 – 25/4 – 4/5)
Έλενα Μαραγκού (5, 8/3 – 23, 24/4)
Μαρίτα Παπαρίζου (7, 14/5)
Άλφρεντ: Αντώνης Κορωναίος (28/2 – 2, 6, 7, 9/3 – 23, 25/4)
Νίκος Στεφάνου (1, 5, 8/3 – 24/4)
Γιάννης Χριστόπουλος (4, 7, 14/5)
Δρ. Φάλκε: Άκης Λαλούσης (28/2 – 2, 6, 8/3 – 24/4 – 4/5)
Αρκάδιος Ρακόπουλος (1, 9/3)
Χάρης Ανδριανός (5, 7/3 – 23, 25/4 – 7, 14/5) 
Δρ. Μπλιντ: Θανάσης Ευαγγέλου (28/2 – 2, 6, 7, 9/3 – 23/4)
Δημήτρης Ναλμπάντης (1, 5, 8/3 – 24, 25/4 – 4, 7, 14/5) 
Αντέλα: Βασιλική Καραγιάννη (28/2 – 2, 5, 7, 9/3 – 24/4 – 7, 14/5)
Κάτια Πάσχου (1, 8/3 – 23/4 – 4/5) 
Μαριάννα Μανσόλα  (6/3 – 25/4)
Ίντα: Βάγια Κωφού (28/2 – 2, 6, 9/3 – 24/4 – 4/5)
Λυδία Αγγελοπούλου (1, 5, 7, 8/3 – 23, 25/4 – 7, 14/5)
Φρος/Αλή Μπέης: Παύλος Μαρόπουλος (28/2 – 2, 6/3 – 4, 7, 14/5)
Παναγιώτης Αθανασόπουλος  (1, 5, 7, 8, 9/3 – 23, 24, 25/4)
Μάρρευ: Xρήστος Αμβράζης (28/2 – 2, 6, 8/3 – 24/4 – 4, 7, 14/5)
Παναγιώτης Πρίφτης (1, 5, 7, 9/3 – 23, 25/4)
Τζίνα: Ειρήνη Κώνστα (28/2 – 1, 2/3 – 23, 24, 25/4 – 7, 14/5)
Ειρήνη Αθανασίου (5, 6, 7, 8, 9/3 – 4/5)

Συμμετέχουν η Ορχήστρα, η Χορωδία και μέλη του Μπαλέτου της ΕΛΣ

About Κωστής Δ. Μπίτσιος

Ο Κωστής Δ. Μπίτσιος είναι δικηγόρος. Σπούδασε Νομικά και Δημοσιογραφία. Είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Γράφει για θέατρο, χορό, όπερα και μουσική στο www.critics-point.gr και για κινηματογράφο, τηλεόραση και μουσική στο www.apotis4stis5.com