• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • Πιανιστικές μεταγραφές βαγκνερικών σελίδων από έναν νεαρό μάγο των πλήκτρων

    Πιανιστικές μεταγραφές βαγκνερικών σελίδων από έναν νεαρό μάγο των πλήκτρων

    O Richard Wagner κάλυψε σχεδόν ολόκληρη την πορεία του συνθέτοντας βαρυσήμαντα έργα για τη σκηνή. Καθαρόαιμες πιανιστικές ή συμφωνικές σελίδες, ακόμη και Lieder, συνθέτουν ένα μικρό –αν και όχι αμελητέο- μέρος της παραγωγής του

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2017 (122)
    • 2016 (148)
    • 2015 (131)
    • 2014 (170)
    • 2013 (137)
    • 2012 (70)
    • 2011 (1)
    • 2009 (1)
  • Σύνδεσμοι

«Γιάννης Μανταφούνης – Φαμπρίς Μαζλία (MAMAZA)/ Eifo Efi» Βαθμολογία: 10/10

Ήδη από το 2007 οι δύο καλλιτέχνες πειραματίζονται με την χορογραφία, μέσα από έργα που προτείνουν τη σύζευξη δημιουργού – ερμηνευτή. Στο ντουέτο «Eifo Efi» επιχειρούν μία σπουδή στη δυαδικότητα – όχι ως απλό αριθμητικό άθροισμα, αλλά ως αναστοχασμό πάνω στη σκηνική συνύπαρξη.

Ο – πρώην χορευτές της ομάδας του Φόρσαϊθ – Γιάννης Μανταφούνης και Φαμπρίς Μαζλία εμφανίζονται επί σκηνής. Κινούνται και μιλάνε. Περιγράφουν κάποιες κυρίες, τα μαλλιά τους, τα ρούχα τους. Τα φώτα είναι δυνατά. Είναι ντυμένοι παρόμοια. Με βερμούδες, t-shirts, ξυπόλητοι, με μουστάκια. Μιλούν ταυτόγχρονα, αφηγούμενοι διαφορετικές ιστορίες. Η φωνή του ενός πατά πάνω στου άλλου. Η ιστορία του ενός πατά πάνω στην ιστορία του άλλου. Δύσκολα τους παρακολουθείς. Μένεις στην χορογραφία. Τα δύο σώματα συναντιούνται ελάχιστα. Η κίνηση είναι άσχετη με τα λόγια. Οι αφηγήσεις και οι περιγραφές γίνονται στα αγγλικά. Διαβλέπεις μία ποικιλία κινήσεων στον κ. Γιάννη Μανταφούνη (ο «Έρωτας» της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004), ενώ ο κ. Φαμπρίς Μαζλία επαναλαμβάνεται. Το πάτωμα καθρεφτίζει τις κινήσεις του ντουέτου. Η γρήγορη ταχύτητα γίνεται αργή. Οι παράλληλες ιστορίες γίνονται μία. Η αφήγηση του κάθε καλλιτέχνη βρίσκεται σε διαφορετικό σημείο. Οι χορευτές είναι κοντά. Δεν αγγίζονται. Κάποια στιγμή επιλέγεις και ακούς μία τον έναν και μία τον άλλον. Συνειδητοποιείς ότι παρακολουθείς πραγματικό πειραματικό χοροθέατρο. Μία άσκηση για τους χορευτές. Ένα πρωτόγνωρο μάθημα για το κοινό. Οι ιστορίες επεκτείνονται σε ομοφυλόφιλους, κτήρια, χήρες, πουλιά, αυτοκίνητα. Οι 40άρηδες Μανταφούνης-Μαζλία αγγίζονται λίγο. Η κίνηση του ενός επηρεάζει πια την κίνηση του άλλου. Όλα σταματούν στο 15ο λεπτό.

Σιωπή. Καμμία κίνηση. Μόνο φωνές. Τα δύο σώματα επιτέλους μαζί. Κινούνται και στέκονται ακροβατικά. Παίζουν σαν παιδιά. Ευρηματικά. Ακολουθεί κωφαλαλία. Η ταχύτητα επανέρχεται. Όλα σταματούν στο 30ο λεπτό.

Σιωπή. Μας παρατηρούν. Μετά ξαναμιλούν. Μας περιγράφουν. Ο κ. Μαζλία αναφέρεται σε «αυτόν με το κίτρινο t-shirt και τα γυαλιά». Πρόκειται για ένα δεμένο ντουέτο. Αντιλαμβάνεσαι ότι παρακολουθείς κάτι ιδιοφυές. Ακατάληπτα τα περισσότερα, αλλά από δύο άξιους δουλευταράδες. Άξια οι κκ. Μανταφούνης (γιος του γνωστού χορογράφου Χάρη Μανταφούνη) και Μαζλία φιλοξενούνται ξανά στο Φεστιβάλ Αθηνών. Είχαν εμφανιστεί τελευταία φορά στις 3 και 4 Ιουλίου του 2010 με το μέτριο «Zero» και πρώτη φορά το 2007 («Three Atmospheric Studies», «Heterotopia», και «P.A.D.»). Ξαφνικά ο ένας κινεί κυρίως τα χέρια. Ο άλλος κυρίως τα πόδια. Το χιούμορ γίνεται αντιληπτό από το κοινό, που χαλαρώνει και γελά. Επανέρχονται τα κινησιολογικά μοτίβα του πρώτου τέταρτου, αλλά χωρίς τα συνοδευτικά λόγια. Λίγο-λίγο κάποιες κουβέντες ακούγονται ψιθυριστά. Η γαλλική γλώσσα αντικαθιστά την αγγλική. Τα δύο σώματα γνωρίζονται. Τα φώτα χαμηλώνουν σταδιακά. Το ίδιο και οι δύο φωνές. Ακινησία. Τα φώτα σβήνουν εντελώς. Σκοτάδι. Όλα σταματούν στο 50ο λεπτό.

Στον ίδιο χώρο της Πειραιώς 260-Κτήριο Ε παρουσίασε η κα. Λίντα Καπετανέα και οι RootlessRoot το «W Memorabilia (Phaedras Laboratory (Βαθμολογία: 8/10). Η ομάδα, που δημιουργήθηκε το 2006 με μότο τους την έννοια «Δεν γνωρίζω» του Ζεν, αλλά και το Σωκρατικό «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα», ονομάστηκε RootlessRoot. Τον Ιούνιο του 2007 πρωτοεμφανίστηκαν στο Φεστιβάλ Αθηνών με το έργο τους «Sudden Showers of Silence». Τότε οι δύο εκ των συνιδρυτών Λίντα Καπετανέα – Γιόζεφ Φρούτσεκ χόρεψαν την αναπόφευκτη μοίρα που δένει έναν άνδρα και μία γυναίκα. Το 2014 η κα. Καπετανέα χορεύει μόνη τα γυναικεία συναισθήματα, βασιζόμενη σε τρεις τραγικές ηρωίδες (Φαίδρα, Μήδεια, Πασιφάη). Η Πασιφάη ήταν σύζυγος του Μίνωα. Της αποδίδονταν γνώσεις μαγείας. Θανάτωνε κάθε γυναίκα, που υποπτευόταν ως ερωμένη του ανδρός της. Η Φαίδρα ήταν σύζυγος του Θησέα και κόρη της Πασιφάης. Αυτοκτόνησε δι’ απαγχονισμού όταν έμαθε για τον χαμό του Ιππόλυτου, που έχασε την ζωή του όταν αρνήθηκε τον έρωτά της. Η Μήδεια ήταν ανηψιά της Πασιφάης. Την εγκατέλειψε ο Ιάσονας, για να μνηστευτεί την Γλαύκη. Για να εκδικηθεί, σκότωσε τα δύο τους παιδιά Φέρητα και Μέρμερο.

Όσον αφορά στον τίτλο του έργου, το «W» βγαίνει από την αγγλική λέξη για την γυναίκα («Woman»). Το «Memorabilia» «είναι κάτι που έχει συμβεί παλιά και αξίζει να το θυμάσαι-υλικά που έχουν συλλεχθεί για να θυμίζουν κάποιο γεγονός ή κάποιο πρόσωπο» (Λίντα Καπετανέα, 39ο τεύχος περιοδικού «εφ»). Με το που μπαίνεις στο θέατρο αντικρίζεις επί σκηνής μία φιγούρα καλυμμένη με ένα λευκό ύφασμα. Φαίνονται μόνο τα πόδια. Ακουμπά με το αριστερό χέρι σε ένα τοίχο. Όταν ξεκινά το έργο, η φιγούρα αποκαλύπτεται. Το λευκό σεντόνι γίνεται νυφικό φόρεμα. Σιγά-σιγά η γυναίκα αποκαλύπτει και τα υπόλοιπα πρώτα υλικά της παράστασης, που βρίσκονται μέχρι τότε πάνω σε τραπέζια, σκεπασμένα με μαύρα πανιά. Από κει και ο υπότιτλος του έργου «Phaedra’s Laboratory». Η Φαίδρα βρίσκεται στο εργαστήριό της με τα σύνεργά της.

Ένα κομμάτι  ξύλο παράγει μουσική. Ένα κομμάτι πηλού, βάφεται και μεταμορφώνεται σε καρδιά. Η γυναίκα ήδη έχει αντικαταστήσει το νυφικό με μία φόρμα εργάτη. Το μέταλλο βοηθά στην καταστροφή του τοίχου του σκηνικού. Η κόκκινη καρδιά πληγώνεται και ξεχυλίζει μαύρο αίμα. Με αυτό βάφεται στον τοίχο η γυναικεία φύση. Η Μελίνα Μερκούρη ως «Φαίδρα» του Ντασέν ακούγεται κάπου πίσω. Πέρασαν 15 λεπτά και ο χορός κάνει την είσοδό του. Διαρκεί 10 λεπτά. Μετά από 15 λεπτά πάλι η κα. Καπετανέα θα χορέψει για άλλα δέκα λεπτά. Θα ξαναχορέψει 5 λεπτά πριν το τέλος. Όπως λέει και η ίδια: «Δεν θα κάνω τα ίδια που μπορεί να κάνει ένας εικοσάχρονος…Αν φτάσω πενήντα χρονών και θέλω να χορέψω, πρέπει να κάνω κάτι διαφορετικό, το οποίο θα αντέξει και το σώμα μου.» (39ο τεύχος περιοδικού «εφ»). Για αυτό το «W Memorabilia (Phaedra’s Laboratory») είναι λιγότερο μία παράσταση χορού και περισσότερο μία παραγωγή για τις παραστατικές τέχνες. Η ορμητική μουσική του κου. Βασίλη Μαντζούκη αποτελεί συμπρωταγωνιστή της παράστασης, όπως και οι φωτισμοί της κας. Σοφίας Αλεξιάδου. Με την βοήθεια 324 λαμπτήρων, η χορογράφος παίζει με την έννοια του φωτός και του αέρα, του θεού και του ανθρώπου. Με μαγικό τρόπο παρουσιάζονται αντικρουόμενες όψεις της γυναικείας φύσης. Η Μήδεια που χάνεται με το άρμα της στον Ήλιο. Η Φαίδρα που πληγώνεται. Η Μήδεια που σκοτώνει τα παιδιά της. Η σύζυγος που αναμετράται με την φύση της. Η μητέρα που τυφλώνεται από το πάθος και καταστρέφει το είναι της. Με ειρωνικό τρόπο η ηρωίδα φορά στην συνέχεια το κόκκινο φουστάνι της Μήδειας. Με την χρήση κρουστών και της φωνής της καταδικάζει το μοντέλο, που προσπαθεί να της επιβάλλει η κοινωνία. Η μανία κυριεύει τις πράξεις της. Μετά την μεταμόρφωση των πρώτων υλικών της παράστασης έρχεται και η σειρά της χειρουργικής μεταμόρφωσης της γυναίκας. Αυτός είναι ο σταυρικός της θάνατος. Η ιδέα των Rootlessroot [Λίντα Καπετανέα GR – Γιόζεφ Φρούτσεκ SK] πηγάζει από την ελληνική μυθολογία. Είναι ευχάριστο έλληνες καλλιτέχνες να εμπνέονται από την πλούσια παράδοση της χώρας τους, και να μην προσπαθούν να μιμηθούν ξένα σενάρια. Η χορογραφία αναπτύσσει την ιδέα κατανοητά, με την συνδρομή των κκ. Μάρθας Φριντζήλα και Νικολέτας Φριντζήλα. Η φωτιστική μελέτη ανήκει στους RootlessRoot και Μανώλη Βιτσαξάκη. Καλλιτεχνικός σύμβουλος: Πάρις Μέξης. Σκηνικά: Γιόζεφ Φρούτσεκ, Βασίλης Μαντζούκης. Τα λειτουργικά κοστούμια δημιούργησε η Ιζαμπέλ Λόας. Δραματουργία: Μάρτιν Κούμπραν. Διάρκεια: 50 λεπτά (χωρίς διάλειμμα).

About Κωστής Δ. Μπίτσιος

Ο Κωστής Δ. Μπίτσιος είναι δικηγόρος. Σπούδασε Νομικά και Δημοσιογραφία. Είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Γράφει για θέατρο, χορό, όπερα και μουσική στο www.critics-point.gr και για κινηματογράφο, τηλεόραση και μουσική στο www.apotis4stis5.com