• Email newsletter

  • Ανακοινώσεις

  • ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΡΟΣΣΙΝΙ ΤΟΥ ΠΕΖΑΡΟ: ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ Σ’ΕΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ

    ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΡΟΣΣΙΝΙ ΤΟΥ ΠΕΖΑΡΟ: ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ Σ’ΕΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ

    Γράφει ο Κυριάκος Π. Λουκάκος Δεν είναι γρήγορη η πρόσβαση στο Pesaro, αυτή τη  μικρή, παραθαλάσσια λουτρόπολη της Αδριατικής που είχε το προνόμιο να κληροδοτήσει  στην παγκόσμια μουσική τον Gioacchino Rossini

  • Ετικέτες

  • Archives

    • 2017 (134)
    • 2016 (148)
    • 2015 (131)
    • 2014 (170)
    • 2013 (137)
    • 2012 (70)
    • 2011 (1)
    • 2009 (1)
  • Σύνδεσμοι

ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ

του Κυριάκου Π. Λουκάκου

 

sir-jeffrey-tate-receiving-his-knighthood-in-2017Τον παγωμένο Φεβρουάριο του 1986 διαβήκαμε οδικώς τα σιδηρόφρακτα σύνορα των δύο Γερμανιών και τα εξίσου προβληματικά της Ανατολικής με το περίκλειστο ακόμη Δυτικό Βερολίνο. Σφοδρή επιθυμία μας ως νεαρών φιλόμουσων ήταν η δια ζώσης παρακολούθηση της Φιλαρμονικής του Βερολίνου, που διένυε την τελευταία φάση της καλλιτεχνικής της διεύθυνσης από τον Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν. Με τα όρια του στενού προϋπολογισμού μεταπτυχιακού φοιτητή της εποχής και με τη φλόγα να καίει εντός μας, προσήλθαμε στο  Berliner Philharmonie για ένα οποιοδήποτε εισιτήριο συναυλίας του ιστορικού σχηματισμού. Αδημονούσαμε τότε κυρίως για τη σύμπραξη του Μοσχοβίτη πιανίστα Dmitri Alexeev και λιγότερο για τη διεύθυνση ενός ακόμη «Ανατολικού», του επίσης γνωστού μας, Τσέχου Jiří Bělohlávek. Στην προ διαδικτύου εποχή ήταν δύσκολο να γνωρίζουμε όχι μόνον τα προβλήματα που είχε αντιμετωπίσει ο αρχιμουσικός για τις εμφανίσεις του αυτές, αλλά και για την πρώιμη κλίση του στη Μουσική, που τον είχε οδηγήσει πλάι σε θρυλικούς δασκάλους, από τον τσελίστα Miloš Sádlo και τον διευθυντή χορωδίας Josef Veselka μέχρι τους μαέστρους Alois Klíma και Sergiu Celibidache, μαθητείες που το δίχως άλλο συνέτειναν στη διάκρισή του σε διαγωνισμό μεταξύ νέων Τσέχων ομοτέχνων του.

jiri-belohlavekΎστερα, στα 1989/90 άλλαξαν μεμιάς όλα, έστω κι αν η Ιστορία δεν έπαψε να γράφεται, όπως έσπευσαν να «προφητεύσουν» ιδιοφυείς ανόητοι. Για κάποιο λόγο ωστόσο αποτύχαμε να παρακολουθήσουμε την πορεία του μαέστρου της φοιτητικής εκδρομής μας. Μέχρι που αιφνίδια μάς συναπάντησε η αναγγελία του θανάτου του, στις 31 Μαίου 2017, θανάτου σίγουρα πρόωρου, ακόμη  και αν δεν είχαμε επιβεβαιώσει την 24η Φεβρουαρίου 1946 ως την ημερομηνία γέννησής του.

jiri-belohlavek-nearing-the-endΣε εωθινή εκπομπή της πρωτομηνιάς του Ιουνίου στο Γαλλικό «Τρίτο», λοιπόν, ήρθαμε αντιμέτωποι με το εν εξελίξει τελευταίο μέρος της «Αγγλικής» 8ης συμφωνίας του Ντβόρζακ σε μιαν ανάγνωση που ανακάλυπτε ένα πρωτόγνωρα ανησυχητικό υπόστρωμα σε μιαν από τις μελωδικότερες συμφωνικές σελίδες. Η αποφώνηση έλυσε το μυστήριο και ταυτόχρονα αιτιολόγησε τη γνώμη του ειδήμονα καθηγητή του Πανεπιστημίου της Ν.Υόρκης Μάικλ Μπέκερμαν για τον Μπιελοχλάβεκ ως «του ερμηνευτή με το μεγαλύτερο βάθος στην  Τσεχική μουσική». Κι όμως χρειάσθηκε να αντιμετωπίσει μεγάλες αντιξοότητες στην ίδια του την πατρίδα, όταν, λίγο μετά τη «Βελούδινη Επανάσταση» και την τοποθέτησή του επικεφαλής της Τσέχικης Φιλαρμονικής, οι ίδιοι οι μουσικοί του τον παρέκαμψαν χάριν του Γερμανού Gerd Albrecht, εξέλιξη που τον «συνέθλιψε» (NY Times 2014), αλλά τον οδήγησε στη δημιουργία νέας Ορχήστρας στην Πράγα που ο ίδιος δόξασε διεθνώς, ώστε η Τσέχικη Φιλαρμονική να τον δελεάσει εκ νέου στην κεφαλή της το 2012, μετά 6ετή θητεία στη Συμφωνική Ορχήστρα του BBC, αλλά και την καθιέρωσή του πέραν του Ατλαντικού.

jeffrey-tate-knighted-by-prince-william-in-april-2017Η διαπίστωση, σε συνέντευξή του στον Guardian το 2007, ότι η ζωή «ποτέ δεν είναι τόσο εύκολη» και ότι «Μόνο με μερικά προβλήματα ο άνθρωπος βελτιώνεται και ισχυροποιείται» ισχύει εξίσου, αν όχι περισσότερο, για τον ομότεχνο του ηττημένου από τον καρκίνο Μπιελοχλάβεκ, τον Βρετανό – Sir εδώ και ελάχιστους μήνες- Jeffrey Tate CBE, που τον ακολούθησε  απρόσμενα, 74ετής, στον Παράδεισο της Μουσικής 2 μέρες αργότερα, από καρδιακό επεισόδιο κατά τη διάρκεια  διδασκαλίας σε Ακαδημία της βορειοιταλικής πόλης Μπέργκαμο. «Σημαδεμένος» εκ γενετής από παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης και δεδηλωμένος ομοφυλόφιλος, ο σπουδασμένος στο Κέμπριτζ χειρούργος – οφθαλμίατρος στράφηκε στα 1979 στη μουσική, καταλαμβάνοντας σημαντικές θέσεις στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, την Αγγλική Ορχήστρα Δωματίου, τη Φιλαρμονική του Ρόττερνταμ, το Τεάτρο Σαν Κάρλο της Νάπολης και τη Συμφωνική του Αμβούργου. Αισθανόταν ωστόσο διπλά «απόκληρος» αυτού του κόσμου. jeffrey-tateΜαέστρος που πίστευε στην αγάπη αντί της επιβολής, ο Τέητ αποτελεί σύμβολο του χειραφετημένου ανθρώπου όχι μόνον ως επιτυχημένος μουσικός, αλλά και στην προσωπική του ζωή, αφού αποβίωσε παντρεμένος με το Γερμανό σύντροφο της ζωής του σε πείσμα, όπως έλεγε, «της εμμονής των gay για τη φυσική ομορφιά που κάνει τη ζωή ενός ανάπηρου στον κόσμο τους ακόμη δυσκολότερη»…

Αναδημοσίευση από ΑΥΓΗ της Κυριακής 9/07/2017

About Κυριάκος Π. Λουκάκος

Ο Κυριάκος Λουκάκος είναι δικηγόρος - διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου της Κολωνίας, ειδικός επιστήμων στον Κύκλο Ποιότητας Ζωής του «Συνηγόρου του Πολίτη» και διαπιστευμένος διαμεσολαβητής από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Υπήρξε συνεργάτης του Γ’ Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας στην παραγωγή και παρουσίαση εκπομπών όπερας (1994 – 2010), είναι ο κριτικός μουσικής της εφημερίδας ΑΥΓΗ, καθώς και τακτικό μέλος του Σωματείου «Υποτροφίες Μαρία Κάλλας», του Ωδείου Αθηνών, της «Κίνησης πολιτών για μιαν Ανοιχτή Κοινωνία» και της Ενώσεως Ελλήνων Θεατρικών & Μουσικών Κριτικών, στην προεδρία του διοικητικού συμβουλίου της οποίας εκλέγεται από του έτους 2005.